Kijk nou eens!

Ermo

Om de gedachten weer eens te verzetten, kozen we laatst weer een Chinese film om lekker onderuit op de bank te bekijken.

Er stonden nog heel wat Chinese films op de hd-recorder, keuze genoeg dus.

Deze keer kozen we voor Ermo.

Geen spektakelfilm deze keer, geen betoverende beelden, felle kleuren of mooie special effects. Deze film is juist een gewone, realistische film, die ons een kijkje gunt in het Chinese plattelandsleven. Een tragikomedie over een plattelandsvrouw, genaamd Ermo.

Samen met haar (veel) oudere en zieke man en haar zoontje, woont ze op het platteland. Daar werkt ze keihard om haar gezin te onderhouden, door 's nachts gevlochten noedels te maken en deze de volgende ochtend op de markt te verkopen. Maar ze verdient niet alleen maar geld om het gezin te onderhouden.

Ze spaart namelijk voor een televisie. Die wil ze graag. Voornamelijk uit jaloezie voor de buren.

Haar buurman, een aardige en hardwerkende ondernemer, is getrouwd met een dikke, luie vrouw, waar hij zelf ook niet zo blij mee is. De buurvrouw doet eigenlijk niets anders dan eten, slapen en televisie kijken. Iets wat de hardwerkende Ermo jaloers op is. Ermo heeft regelmatig ruzie met haar en er vliegen heel wat woorden over en weer. Verder hebben de buren een dochtertje en een televisie.

Vooral die televisie vind Ermo vreselijk, want elke dag gaat haar zoontje naar de buren om televisie te kijken. En elke keer beloofd Ermo dat ze ooit een televisie voor haar zoontje gaat kopen, zodat hij niet steeds naar de buren moet. En dan niet zomaar een televisie, maar vooral een GROTERE televisie dan de buren.

Uiteindelijk gaat Ermo in de stad werken, aangespoord door haar buurman. Eerst verkoopt ze daar haar manden en noedels, tegen hogere prijzen dan ze op de markt krijgt. En uiteindelijk verlaat ze zelfs tijdelijk haar man en zoon, om in een restaurant te gaan werken in de stad.

In de stad ziet ze uiteindelijk haar droom televisie, de allergrootste van de winkel. Zo groot, dat zelfs de plaatselijke partijleider hem niet kan kopen. Ze gaat erg ver om aan geld te komen, ze geeft zelfs bloed in het ziekenhuis tegen een vergoeding, meer bloed dan ze kan missen eigenlijk.

Ondertussen groeit er ook iets tussen haar en de buurman. Ze beginnen elkaar steeds aardiger te vinden. Deze buurman kan Ermo geven, wat ze mist bij haar man. Maar of dat uiteindelijk goed afloopt, dat moet je maar zien als je de film zelf kijkt.

Dan zie je ook wat het haar oplevert in haar leven, wanneer ze eindelijk genoeg geld heeft om de televisie te kopen....

Wat de preciese boodschap van de film is, durf ik niet te zeggen. Het lijkt alsof het een aanklacht tegen de consumptiemaatschappij is, waarin mensen alleen werken en leven om spulletjes te kopen, zonder dat het enige bevrediging oplevert. Maar zo ver gaat het niet.

Misschien dat het over de hunkering gaat van Ermo, om het plattelandsleven te doorbreken. Om te kunnen proeven van de wereld buiten het dorp, de stad. Om succes te hebben, een liefhebbende man, om een beter leven te kopen met het geld, waar ze keihard voor werkt. En wanneer ze dan eindelijk datgene bereikt wat ze wil hebben....geeft dat dan bevrediging voor haar?

Dat zal je zien wanneer je de film bekijkt.

Mocht je hem ooit zien en je ziet er een totaal andere boodschap in, laat het weten in de reacties!

Schandaal! - het vervolg

Het nieuwe schandaal houdt onze gemoederen toch weer flink bezig. Niet verwonderlijk ook, want het gaat over onze toekomst met een kind uit China. Niet alleen onze toekomst, maar ook haar of zijn toekomst natuurlijk.

Eerst een laatste update.

Tijdens het schrijven van het vorige bericht, las ik al een artikel, waarin de China Daily de zaak enigszins nuanceert. Ook anderen wezen me op dit artikel.

Orphanage probed over baby adoption scandal

Een heel team mensen is op onderzoek gegaan bij het betreffende tehuis in de provincie Guizhou. En inderdaad, sinds 1995 zijn er 81 kinderen opgenomen in het tehuis, geregistreerd als 'verlaten / abandoned'.

Maar...van 3 kinderen is bekend dat deze echt zijn weggehaald bij hun ouders of familieleden. Over de overige kinderen wordt niet gesproken in het artikel.

Als ik het goed heb begrepen zegt het artikel het volgende:

Er zijn 3 meisjes van verschillende families in 2004 naar het tehuis gestuurd, omdat de ouders de regels van het 1 kind beleid hadden genegeerd.

Twee van deze meisjes zijn internationaal geadopteerd, in 2006 en in 2007.

Een meisje was de derde dochter van een Chinees gezin, en na haar kwam nog een dochter en een zoon. Omdat men de boete niet kon betalen, werd het meisje naar een ander familielid gestuurd. Dat familielid vertelde aan de family planning ambtenaren dat ze het meisje had gevonden bij zijn huis, als vondelinge. Dat meisje werd toen naar het tehuis gestuurd in 2004 en geadopteerd in 2007.

Het tweede meisje heeft een soortgelijk verhaal en werd geadopteerd in 2006 op 3 jarige leeftijd.

Dan wordt er toch nog over een derde kind geschreven, dat ook in December 2006 werd geadopteerd. Dus nu twijfel ik, het lijkt erop dat er dus toch 3 kinderen zijn geadopteerd, misschien dat er eentje in China zelf is geadopteerd?

Ondertussen zijn er zes mensen gestraft voor hun bijdrage aan dit schandaal. De straf bestond uit 1 ontslag, 3 degradaties, 1 serieuze waarschuwing en 1 berisping (iets lichter dan een waarschuwing denk ik). Niet echt spectaculaire straffen, als ik eerlijk ben.

Goed, van 3 kinderen is het dus zeker dat zij ergens zijn weggehaald en voor adoptie naar het buitenland zijn gegaan. De overige kinderen, daar vind ik geen nieuws over. Betekent dit dat zij dan niet zijn weggehaald of is dat alleen niet bekend? Geen idee, ik denk ook niet dat we daar achter komen.

En daarnaast, dit blijft de Chinese media. En hoewel het de laatste tijd er op lijkt dat die media meer 'vrijheden' heeft in het publiceren van kritiek, weet je nooit in hoeverre alles klopt. Wat wordt er achter gehouden? Ook daar komen we niet achter.

Als je dan weer de weblog van Brian Stuy leest, dan komt het veel vaker voor dan we voor mogelijk houden.

Aan 1 kant geloof ik dat best. Overijverige ambtenaren van het family planning bureau met dollartekens in hun ogen....die wonen vast niet alleen in Guizhou. Sterker nog, die wonen niet alleen in China. Zoek maar eens op Adoption Scandal in Google, en je ziet wanpraktijken in allerlei landen van Afrika tot India. Van Nieuw Zeeland tot Roemenië.

Maar goed, wat nu?

Hirsch Ballin, onze minister van Justitie vertelde als reactie, dat hij de inspectie Jeugdzorg aan het werk heeft gezet om het geval te onderzoeken. En hij zal weer contact opnemen met de Chinese autoriteiten.

Daarnaast vertrekt er weer een delegatie richting China om over de handelswijze van adoptie te praten.

Tja, ook dat hebben we eerder gehoord. Ik ben benieuwd wat daaruit gaat komen.

China zal weer beterschap beloven. Sterker nog, het zal me niet verbazen dat China duidelijk zal maken, dat deze keer de Chinese autoriteiten zelf met dit schandaal zijn gekomen en alles hebben onderzocht. Precies zoals ze hebben afgesproken tijdens het laatste overleg van het vorige schandaal. 'Zie je wel? We zijn al flink bezig om de boel te verbeteren.'

We zullen wel weer zien hoe het verder gaat.

De onrust blijft nog steeds. Er kan weer van alles gebeuren en we beseffen wel weer dat we nergens invloed op hebben. Het kan zo afgelopen zijn. Geen adopties meer uit China. Of misschien gebeuren er andere dingen waar we niet eens aan denken. Geen idee.

We zullen nog heel wat wandelingen gaan maken, waarin we het er over hebben. Over die eeuwige vragen die steeds maar terug blijven komen.

Moeten we hiermee doorgaan?
Lossen we iets op wanneer we niet adopteren?
Enzovoorts.

We houden jullie op de hoogte.

Zie ook:
Schandaal!

Schandaal!

Laatst zaten we naar een herhaling te kijken van Paul Rosenmuller...Stille rampen.

Deze aflevering ging over de milieutoestanden in China.

Het kwam er op neer, dat ondanks de strenge en goede regels van de Chinese centrale overheid, het toch een grote gigantische corrupte zooi was, waarin allerlei milieuregels werden overtreden door de lokale overheden. Vaak een kwestie van macht en geld.

We keken elkaar aan en zeiden toen dat zoiets ook wel voor adoptie zou kunnen spelen. De centrale overheid heeft alles netjes geregeld in wetten en voorschriften. Maar lokale corrupte en machtsbeluste ambtenaren trekken hun eigen plannen en doen wat ze zelf willen.

Nou, dit weekend werden onze gedachten bevestigd.

Een nieuw adoptieschandaal!

(even pauze voor een diepe zucht)

Wat is het geval?

De China Daily publiceerde een artikel: Baby girls taken and sold for adoption.

Het komt er op neer dat er sinds 2001 zo'n 80 pasgeboren kinderen uit de provincie Guizhou bij hun families zijn weggehaald door de lokale overheid. En deze kinderen zijn later via adoptie in het buitenland terechtgekomen.

Als voorbeeld wordt een echtpaar genomen op het platteland. Hun vijfde dochter werd door ambtenaren van het bureau 'Familie Planning' weggehaald, toen ze de boete niet kon betalen die aan hen werd opgelegd.

Er wordt gezegd in het artikel dat hun dochter uiteindelijk is geadopteerd door een Nederlandse vrouw, maar dat is nog de vraag of dat echt zo is.

Het Chinese gezin had na 3 dochters uiteindelijk een zoon gekregen. Daarna kwam er dus nog een vijfde kind, hun vierde dochter. Op dat moment kwam een lokale ambtenaar in aktie en gaf het echtpaar de volgende onmogelijke keuze:

Afstand doen van hun dochter of 20.000 yuan boete betalen (ongeveer 4 jaarinkomens).

Ik kan het niet precies uit het artikel halen, maar het lijkt erop dat het echtpaar ervoor heeft gekozen om het kind te laten opvoeden door de overheid in een tehuis. Alleen werd het kind daar dus opgegeven voor internationale adoptie.

Zoals bij elke adoptie uit China werd er een donatie aan het kindertehuis betaald van 3000 dollar. (Tegenwoordig alweer 5000 dollar, ook wij moeten dat betalen.) Alleen werd dit bedrag niet besteed aan het tehuis, maar werd het verdeeld tussen de ambtenaren en het weeshuis.

Erger nog, de papieren van de kinderen werden vervalst, zodat ze als wees werden geregistreerd!

Een lokaal bureau in de provincie Zhenyuan heeft deze zaak in behandeling en gaat alles tot de bodem uitzoeken. Een Chinese advocaat / professor zegt dat er een misdaad is begaan door de lokale ambtenaren en het weeshuis, omdat niemand het recht heeft om hier financieel voordeel te behalen, ten koste van het ouderschap van het echtpaar.

Het feit dat de kinderen zijn verwijderd, zodat er winst kon worden gemaakt, betekent gewoon 'pure ontvoering', was zijn conclusie. De ouders hebben inderdaad de wet overtreden, maar dat betekent niet dat het kind zomaar mocht worden weggehaald. De boete zou ook later betaald mogen worden of juist verminderd.

Tot zover het artikel in de China Daily, vrij vertaald.

Tja, daar gaan we weer...pff.

Het geeft weer een hoop onrust, maar goed, terecht ook. Dit zijn weer praktijken die echt niet kunnen, absoluut niet!

Ook netwerk heeft er weer een reportage van gemaakt. Met de gebruikelijke verwijzingen naar de vorige schandalen. En natuurlijk weer de vraag, moeten we stoppen met adoptie uit China. 'Voorlopig is er nog geen kamermeerderheid voor het stopzetten van de adopties uit China,' aldus Netwerk.

Nee, lossen we daar deze problemen mee op? Stoppen deze praktijken dan? Is Internationale adoptie de oorzaak van deze problemen?

Het raakt weer zo'n grijs gebied. Wat is hier het ergst, wie is hier de oorzaak?

• De Chinese Overheid, met het onmenselijke 1 kind beleid van China?
• De lokale ambtenaren, die geld ruiken en hun macht misbruiken om hun slag te slaan?
• Adoptieouders, die een vraag naar kinderen in stand houden en daar flink geld voor betalen?

Naar wie gaat dat beschuldigende vingertje wijzen?

Stel dat we internationale adoptie gaan stoppen vanuit China. Hebben die lokale ambtenaren dan ineens geen 'inkomstenbron' meer?

Of wenden ze zich dan tot een ander circuit, de binnenlandse kinderhandel. Waar kinderen verkocht worden aan tussenhandelaren, die de kinderen weer doorverkopen naar Chinese echtparen die graag een zoon willen hebben. Of juist een dochter willen kopen, zodat ze een gegarandeerde huwelijkspartner voor hun zoon hebben. Daar komt geen internationale adoptie bij kijken.

Zelf ben ik wel een voorstander om die 5000 dollar die betaald moet worden, te geven aan een centraal orgaan. Dus niets lokaals, niets naar het weeshuis, maar voor mijn part naar het CCAA, die het dan weer verdeeld binnen heel China, of het geld gebruikt om de Chinese pleegzorg te stimuleren, wat dan ook.

Maar dan weer, die honger naar geld, dat is net water, het zoekt gewoon een andere weg. Kinderhandel, chantage, de grens ligt bij de creativiteit van de ambtenaar. En uiteindelijk is er maar 1 de dupe, het kind.

Het is zo ingewikkeld allemaal. Er zijn zoveel partijen bij betrokken. En in wat voor perspectief staat dit schandaal? Is dit een uitzondering? Hoewel er dus met enige regelmaat van deze berichten in de media komen.

Ik wil wel eens weten, als je kijkt naar de verschillende mogelijke geschiedenissen van een Chinees adoptiekind: te vondeling gelegd door persoonlijke omstandigheden, weggehaald door ambtenaren onder het mom van 1 kind beleid, ontvoerd om geld en doorverkocht aan een tehuis. Wat zijn dan de verhoudingen? Hoeveel kinderen zijn er 'terecht' in een tehuis en hoeveel 'onterecht'? (90%-10%?) (50%-50%?)

Dat zou ik heel graag willen weten.

Tot die tijd houden we alles weer goed in de gaten. Er zal vast wel meer informatie volgen.

En ik hou jullie weer op de hoogte....

Kijk nou eens!

Big Brother Dag

Vandaag is het 1 juli.

"Wat is er dan met 1 juli?" ,vraag je je misschien af.

Nou, vandaag is het in China DE dag dat het programma " Green Dam" in werking treedt. Een initiatief van de Chinese regering met als doel om " de sociale en culturele omgeving te zuiveren, zodat de jeugd gezond kan opgroeien."

Het komt erop neer, dat er vanaf vandaag een programma op alle nieuwe PC's in China wordt geinstalleerd, genaamd Green Dam Youth Escort Software.

Dit programma houdt alles bij wat er op die PC gebeurd en zo gauw hij dingen ziet die niet door de beugel kunnen, wordt het betreffende programma of website afgesloten met een waarschuwing.

Op deze manier wil de regering het Internet zuiveren van slechte invloeden en anoniem gebruik van het Internet tegengaan.

Een lastige keuze voor de leveranciers van de nieuwe PC's. China is een hele mooie grote markt voor Dell en HP bijvoorbeeld. Moeten zij nu grote orders gaan weigeren of werken ze mee aan de censuur van de Chinese overheid? Voorlopig lijken ze een soort tussenvorm gevonden te hebben, de PC's worden net als anders normaal opgeleverd, maar met een extra installatie-cd, met hierop het censuurprogramma.

Hoe werkt dit programma nu precies?

Dat hebben mensen ook al uitgezocht en op een speciale website uit de doeken gedaan.

Het haalt zijn gegevens uit een centrale database, met daarin allerlei woorden en andere berekeningen waarop er gefilterd wordt. Het lijkt er ook op, dat er gegevens van de gebruiker worden verstuurd, zo gauw er iets wordt ontdekt dat niet door de beugel kan.

Zelfs plaatjes worden herkend, en zo gauw er te veel bloot op staat, wordt er ingegrepen. Verschillende testjes van gebruikers leveren verrassende resultaten op. Onschuldige plaatjes van mooi, roze biggetjes worden geblokkeerd, maar spannende foto's van blote Afrikaanse vrouwen weer niet!

Daarnaast wordt er ook gefilterd op verboden woorden als de Falun Gong, of alles wat met de studentenopstand op het Tianaman-plein te maken heeft. Ook wanneer deze woorden in Word of in Notepad worden getypt, wordt het betreffende programma meteen afgesloten.

Verder zijn er nook nog eens onbedoelde werkingen ontdekt. De computer wordt zeer instabiel en loopt om de haverklap vast. Plus het maakt de PC zo lek als een mandje, zodat hackers met weinig moeite de PC kunnen overnemen en er allerlei illegale dingen mee kunnen uithalen. Niet geweldig dus.

En tenslotte, zoals we van China kunnen verwachten, is een groot deel van het programma gejat en gekopieerd van een ander commercieel programma, CyberSitter. De Amerikaanse makers vonden zelfs eigen nieuwsbrieven terug in de broncode!

Hoe ziet Green Dam er dan uit? Want dat is natuurlijk ook voor ons handig om te weten, wanneer we ooit vanuit China berichten naar huis willen sturen over onze adoptieperikelen. Dan kunnen we het in ieder geval herkennen!

Dat kan je mooi op de 2 volgende filmpjes zien:

Mocht je nou zelf ook nieuwsgierig zijn naar het programma, op deze site kan je het downloaden.

www.lssw365.net

Eens kijken of ik het ook op mijn pc kan installeren...

Zo, klikkerdeklik...geen idee wat al die Chinese tekens betekenen...hm...dat is snel gebeurd...KLAAR!

Dus als ik nu schrijf over de 禁止, of over 禁止, dan eh... Ik zei dus, over onderwerpen al 禁止 of 禁止. Of laat ik het anders zeggen, als 禁止 en 禁止 dan kan ik ook niet over dingen als 禁止 of 禁止 praten!

Wel potver禁止禁止禁止 nog eens an toe zeg! Dat 禁止 禁止 programma werkt!

Wacht...zo, programma verwijderd.

Gelukkig, dankzij het Internet, is er veel informatie te vinden, hoe je het programma kan verwijderen of kan omzeilen. Dus hopelijk zullen er veel mensen hiermee aan de slag gaan. Er is in ieder geval genoeg kritiek, van Internet gebruikers, het buitenland en zelfs de staatspers heeft geprotesteerd.

Ik ben benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen, en of we er serieus last van gaan hebben, wanneer we zelf ooit in China zitten. Ik hoop dat we daar snel achter zullen komen!

bronnen:
Cartoonfiguur Green Dam Girl vecht tegen censuur
China squeezes PC makers
De Chinezen komen… met lekke staatsspyware
A technical analysis of the Chinese 'Green Dam Youth-Escort' censorship software
Oddities in the Green Dam filtered words list

Zie ook:

Censuur

Lekker weertje

Hmmm, heerlijk.

Het zonnetje schijnt.
De parasol staat op het terras.
Ik zit lekker onderuit op mijn stoel, boekje erbij en lekker lurken aan een fris sapje.

Vers geperste sinaasappels. Heerlijk!

Ik geniet nu nog iets meer van deze lekkere oranje vruchten, want zelfs deze appeltjes van Oranje hebben een connectie met China!

Ik had er nog nooit bij stil gestaan, maar denk er zelf maar eens over na, vraag jezelf eens af...

Wat betekent het woord 'sinaas' eigenlijk? Waar slaat dat op?

Nou, het woord ' Sina' is het 17-de eeuwse woord voor China! Hetzelfde geld voor ' Sien' in het woord Appelsien.

Dus heel simpel, Sinaasappel staat voor ' China's Appel'.

Tegenwoordig komen deze uit Spanje en omstreken, maar heel vroeger kwamen de eerste sinaasappels uit het verre China. Ergens in de 16-de eeuw werden de vruchten uit China naar Europa meegebracht door Portugezen. Dit was een zoete sinaasappel, maar daarnaast bestond ook nog eens een zeer bittere versie.

Die kwam in de 14-de eeuw via de Arabieren vanuit India naar Europa. Deze vrucht werd ' Naranga' genoemd, afgeleid van ' welriekende geur' en 'binnenste'. In Frankrijk en Noord-Europa werd de naam veranderd in 'Arnange' en in Nederland ' Appelen van Arancen'. En van daaruit was het dus een kleine stap van 'Arancen' naar ' Appelen van Oranje.'

Maar goed, de bittere versie verdween en de lekkere Chinese versie, die bleef!

Appelen Chinaas of Sinaas-appelen in Nederland, China Oranges in Engeland Apfeln von China in Duitsland en Pomme de Chine in Frankrijk.

Uiteindelijk werd de officiële naam Sinaasappelen. Aangezien de meeste sinaasappels in Noord-Europa via Nederland werden ingevoerd, heten sinaasappelen nu in het Duits, Deens, Noors, Ijslands, Zweeds en Russisch 'Appelsien'. Engeland en Frankrijk echter hielden vast aan de oude naam, 'Orange'.

Goh, wat je allemaal niet op het Internet vindt zeg.

Hoe dan ook, ik ga maar weer eens een tweede glas van mijn favoriete oud-Chinese vrucht nemen.

Proost!

Kijk nou eens!

CCAA update juni 2009

Zo, het is weer zover, er is weer nieuwe informatie bekend over het matchen.

Op de site van Wereldkinderen wordt verteld dat ze weer voorstellen hebben ontvangen voor de groep van 15 maart. Maar er zijn natuurlijk meer dagen afgehandeld, dan alleen de vijftiende.

Op de Meiling site:

We zijn weer een kleine stap verder....CCAA meldt vandaag op de website dat er een matchingronde is geweest: dossiers met een inlogdatum t/m 20 maart 2006 zijn gematcht.

Kijk, dat is weer lekker! Zes dagen in een maand, ver boven het gemiddelde!

Dus ik heb meteen het grafiekje weer aangepast, nog maar 51 dagen te gaan!
Dat lijkt zo weinig, maar het is nog steeds een lange weg.

Ik ben benieuwd of het CCAA nu weer maandelijks hun resultaten gaat bekend maken, of dat we nu weer kunnen verwachten dat het anderhalve maand gaat duren. Of misschien wel een halve maand! Dat zou ook heel aangenaam zijn!

Nog steeds hou ik het op juni volgend jaar, met een beetje geluk krijg ik volgend jaar een mooi verjaardagscadeau, een voorstel! Maar dat hoeft niet perse hoor, dat mag gerust een stuk eerder in het jaar!

China Adoptionforecast voorspelt nog niks, maar dat komt binnenkort vast wel.

Hopelijk dat ik over een aantal weken weer de volgende matchingronde mag melden!

O ja, we hebben gisteren trouwens heerlijk gegeten! Het was weer ouderwets lekker en ook weer veel te veel!

Update 26 juni 2009:

Kijk, dat bedoel ik nou. China Adoptionforecast voorspelt 23 juni 2010!!!

Ik ga een leuke volgende verjaardag tegemoet...

Hiep hiep!

Hoera!

Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera! Hoera!

Zo, tel alle hoeraatjes en je weet hoe oud ik vandaag ben geworden.

Vorig weekend zong mijn kleine neefje de Chinese kleuterversie van Happy Birthday:

Hanky Panky Shanghai
Hanky Panky Shanghai
Hanky Panky, Hanky Panky
Hanky Panky Shanghai!

Dat klonk allemaal erg lief, maar volgens mij was het in mijn prille en verre jeugd een heel ander liedje. Althans, ik had deze versie in mijn hoofd:

Wing wang wonki awang
Wing wang wonki awang
Wing wang wonki, Wing wang wonki
Wing wang wonki awang!

Komt iemand dit ook bekend voor, of is het gewoon slecht met mijn geheugen gesteld?

In het weekend vier ik pas mijn feestje, en vanavond gaan we weer eens lekker ouderwets Chinezen, dus daar heb ik wel zin in!

Ik vertel nog wel of het gesmaakt heeft. Tot dan!

Zie ook:
Fotoboek Yann Layma
Lord en Lady
Klaar!

Panda? Hond? Pandahond!

Mocht onze Chinese kleine nou helemaal verzot raken op zo'n lieve pandabeer, dan is dat een probleem. Want ja, probeer zo'n beschermd dier maar eens in je tas mee naar huis te smokkelen.

Toch maak ik me geen zorgen, want ik heb de perfecte oplossing gevonden!

Men neme:

- een hond
- wat zwarte haarverf
- wat bleekmiddel
- een foto van een panda

Bleek de hond, zodat hij helemaal wit is. Verf daarna de typische zwarte banden en vlekken rond de ogen volgens het plaatje van de panda. Even laten drogen, riempje om en naar buiten:

Hm, als ik zo goed luister, klinken deze mensen erg Japans. Ik zou juist verwachten dat dit juist in China super populair zou zijn!

En ja hoor, na even wat zoeken:

Een panda hond in Chengdu

Nog zo'n beestje in Wuhan.

En nog meer van dit beestje:

Ach, eigenlijk is het helemaal niet zo origineel. Een panda, dat ligt zo voor de hand. Nee, geef mij dan maar de ......

Bengaalse Tijger Hond! Yes!

Zie ook:
Man bijt panda
Kijk nou eens!
Kijk nou eens!

Kijk nou eens!

Op zoek naar werk.

Zoals jullie wel weten, je hoort het elke dag, we leven in een flinke crisis!

Over niet al te lange tijd is er 1 op de 10 Nederlanders werkeloos.

Ik heb een lange tijd gedacht dat die crisis wel aan mij voorbij zou gaan, maar het ziet er naar uit, dat ik ook wel eens tot die 10% kan gaan behoren. Niets is nog zeker in deze tijden, ook mijn baan niet. Dus hou ik mijn ogen en oren goed geopend, wie weet wat er nog op mijn pad komt!

Ook in China is het moeilijk om een baan te vinden.

Via een artikeltje in Chinasmack, kwam ik op de volgende oproep (vrij vertaald):

Vierdejaars studente zoekt een baan - Ik kijk er naar uit om jouw voltijds-huisvrouw te worden. Ik zoek iemand jonger dan 40 jaar, woonachtig in Jinan en met een eigen carriere.

Een baan als voltijds-huisvrouw? Of zoekt ze nou gewoon een huwelijkspartner met een goeie baan?

Een nieuwsgierige journalist belde naar haar mobiele nummer, dat op de advertentie stond, om uit te zoeken of dit voortaan de gewoonte is onder studenten. Niet zoeken naar een baan, maar naar een geschikte huwelijkskandidaat.

" Wat bedoel je met voltijds huisvrouw?" was zijn eerste vraag.
" In de volksmond zoek ik dus een huwelijkskandidaat. Als je niet aan mijn eisen voldoet, bespaar je dan de belkosten," is het antwoord van de studente.
" En wat zijn die eisen dan?" vroeg de journalist zich af.
" Hoe hoog is je jaarlijkse inkomen en heb je een eigen huis in de stad?"
De journalist geeft zijn inkomen, en vertelt dat hij geen eigen huis heeft.
De reactie van de student was wel duidelijk: "Waarom bel je me dan?"

Wanneer de journalist uiteindelijk zich bekend maakt, krijgt hij de volgende uitleg:

"Het is onmogelijk om een baan te vinden in deze tijd. Het is veel praktischer om een goede man te vinden. Met een huis, zodat ik daar na mijn studie kan gaan wonen. Vind een man en me eraan verbinden nu ik nog jong ben, in het geval dat er later nog problemen komen. Er zijn zelfs ouders die blind dates regelen voor hun studerende kinderen."

Tja, dat is ook een manier.

Op zich kan ze makkelijk hoge eisen stellen, want zoals je wel weet zijn er veel meer mannen dan vrouwen in China door het kromme 1 kind beleid. Dus ze heeft ze echt voor het uitzoeken, wat dat betreft!

Maar is het dan echt zo moeilijk om in China aan een baan te komen? Als ik zo hier en daar lees, is dat inderdaad een hele opgave!

Aan het begin van dit jaar, zijn er zo'n 11 miljoen mensen ontslagen, alleen maar mensen van het platteland, die een baan in de steden hebben gevonden.

Daarnaast studeren er ook nog eens een dikke 6 miljoen mensen af, ook allemaal op zoek naar een baan. Dus in totaal zo'n 17 miljoen mensen die zo snel mogelijk een baan zoeken. De Chinese regering probeert zo'n 9 miljoen banen te creeren, maar door de financiele crisis is dat niet makkelijk.

Gewoonlijk had een kleine 70% van de studenten ergens in maart wel een baan gevonden, maar nu schijnt het dus omgekeerd te zijn. Zeventig procent is nog steeds zoekende.

En let wel op, dit zijn cijfers die door Chinese instanties worden gegeven, dus voor het gemak moet je ze maar twee keer erger maken, want ze zullen vast niet alles vertellen.

Wat zijn de mogelijkheden voor een werkzoekende in China om een baan te zoeken?

Nou, een banenmarkt schijnt wel populair te zijn. Als afsluiter een paar foto's die ik heb gevonden van verschillende banenmarkten in China. Pfff, als ik dat zo zie, maak ik nog wel kans hier in ons landje, maar daar......

En als allerlaatste toegift, een filmpje van een banenmarkt, waarbij duidelijk is, dat sardientjes in een blik nog zeeën van ruimte hebben!

Zie ook:
Een nieuwe carriere!!

The children of Huang Shi

Aan het begin van deze maand werd de invasie op de stranden van Normandie herdacht. Maar liefst 65 jaar geleden alweer, op 6 juni werden we weer herinnerd aan de ellende van de Tweede Wereldoorlog.

Er zijn al heel wat films gemaakt met de Tweede Wereldoorlog als thema. Kijk maar naar de klassieker Saving Private Ryan, of de nog oudere klassieker, The Longest Day. En nog veel meer films.

Maar wat me nu pas is opgevallen, al deze films gaan vooral over de oorlog in Europa, iedereen in gevecht tegen de Duitsers. Maar we hebben het over een WERELD oorlog. Dus is er ook flink gevochten op andere plaatsen dan alleen Europa. En zijn niet alleen de Duitsers de ' slechterikken' .

Deze film ' The Children of Huang Shi' laat een andere kant van de oorlog zien. De oorlog met de Japanners als agressor in China. Een kant van de Tweede Wereldoorlog, waar ik eigenlijk helemaal niets van afweet!

De film gaat over over een Britse journalist, George Hogg. Hij is samen met een collega in China, om verslag uit te brengen van de Japanse invasie, en slaagt erin om in de stad Nanjing te komen, dat was toen de hoofdstad van China. Daar is hij getuige van een slachting door de Japanners.

Hij wordt gepakt door de Japanners, maar kan gelukkig ontsnappen, dankzij Chen, een verzetsstrijder. Met behulp van een Australische verpleegster, Lee, reist hij verder naar het platteland, het dorp Huang Shi. Hier komt hij in een oud en vervallen weeshuis terecht, waar een flink aantal verwaarloosde kinderen huizen. Met moeite en doorzettingsvermogen leert hij het vertrouwen te winnen van de kinderen en knapt hij alles flink op.

Echter, de Japanners rukken op en ook het nationale Chinese leger ziet wel iets in de kinderen om ze te ronselen. Daarom besluit Hogg om samen met de kinderen een veilige haven te zoeken, aan de andere kant van China. Wat volgt is een barre en lange voettocht van meer dan duizend kilometer, dwars door de bergen, op weg naar Shandan.

Dit is een speciale film. Niet alleen dankzij de prachtige mooie beelden van China, momenten waarop ik weer de kriebels kreeg om zo snel mogelijk weer naar het land toe te willen gaan! Ook niet door het samenspel van George Hogg en mevrouw Wang. Deze dame, een bijrol in de film, was een echte regeltante en kon alles leveren wat men maar nodig had. Deze actrice vond ik eigenlijk de beste van de film, er heerste continue een onderhuids verlangen tussen haar en Hogg. Je voelde gewoon de emoties, heel knap!

Nee, wat deze film zo speciaal maakt, is dat dit een waargebeurd verhaal is. George Hogg is geen fictief persoon, en ook de kinderen in het weeshuis zijn allemaal echt bestaande mensen. Sterker nog, aan het eind van de film, zie je nog een aantal levende weeskinderen uit die periode aan het woord, nu als oude mannetjes, vol lof over de daden van George Hogg.

Een aanrader deze film!

Natuurlijk is het wel een Hollywood versie van het verhaal. Er zal vast wel het een en ander zijn geromantiseerd. Of wat afgezwakt. We zien de Japanners een slachting verrichten in Nanjing. Maar wat ik dan hierover heb gelezen op het internet, dan zijn hun daden niet in beelden te bevatten!

Deze slachting duurde van begin december 1937 tot begin februari 1938. Men schat dat er in die tijd zo'n 300.000 mensen zijn vermoord! Mannen, vrouwen en kinderen. Verkrachtingen van kinderen tot bejaarden, onthoofdingen, martelingen. Mensen werden gebruikt voor banjonetoefeningen. Ga zo maar door. Echt verschrikkelijk. Nog veel meer verschrikkingen zijn te lezen op wikipedia. Ik vind ze te erg om hier op te schrijven.

Ineens begrijp ik waarom de Chinezen en Japanners niet zo goed met elkaar kunnen opschieten.

Mochten er ooit nog films gemaakt worden over de Tweede Wereldoorlog, gericht op wat er in het verre Azie gebeurde, dan zal de slachting van Nanking vast een onderwerp kunnen worden. Of ik die film dan ga kijken, dat weet ik nog niet zo.

Maar laat dit je niet weerhouden om The Children of Huang Shi te bekijken!

Kijk nou eens!