Kijk nou eens!

Kijk nou eens!

Fotoreeks Liu Bolin

Even weer iets luchtigers. Binnenkort komt het festival Glow er weer aan in Eindhoven en dan ga ik weer rondrennen met camera en statief om mooie nachtfoto's te maken.

En daarom ben ik nu weer wat meer gefocussed op fotografie en dergelijke. En zo kwam ik op een website terecht, waar je foto's ziet van Liu Bolin

Deze kunstenaar maakt foto's van een bepaald stadsbeeld en zet zichzelf daarbij ook op de foto. Maar niet zomaar, hij laat zich zodanig beschilderen met behulp van een assistent, dat hij zo naadloos mogelijk verdwijnt in de omgeving.

En vaak lukt dat zo supergoed, dat je echt goed moet kijken voordat je ziet waar de kunstenaar zich bevindt. Zoals op deze foto bijvoorbeeld:

Vaak lopen er mensen voorbij, terwijl ze er geen flauw benul van hebben dat hij bezig is met zijn kunstvorm, totdat hij beweegt.

In een artikel vertelt hij dat hij wil laten zien hoe de stadsomgeving invloed uitoefent op de mensen die er leven, maar het is ook een stil protest tegen de vervolging van kunstenaars. Zijn eigen studio is in 2005 door de Chinese regering gesloten, omdat ze niet wilden dat er kunstenaars in hedendaagse kunst in een groep samenleefden. Als protest maakte hij dus deze serie: City Hiding.

En zo zijn er nog veel meer foto's te vinden, de ene nog beter dan de andere.
Je kan ze bekijken op de volgende links:

Invisible Man - Funiz.net
Liu Bolin op Artnet
Liu Bolin - Camouflage, galerie Parijs

Kijk nou eens!

De HEMA regenjas

Even iets totaal anders...

Elk jaar organiseert de HEMA een ontwerpwedstrijd, speciaal voor studenten om zo praktijkervaring op te doen in o.a.vormgeving.

En steeds komen er mooie en verrassende producten uit die wedstrijd, de ene nog mooier dan de andere. En wanneer er echt een topper gemaakt wordt, dan komt deze ook in de schappen van de HEMA te liggen.

Zo was er in 2008 een wedstrijd met het volgende thema:

‘Ontwerp een mode of hardwaren product van milieuvriendelijk, duurzaam materiaal zoals bamboe, biologisch katoen of gerecycled hout, in een vernieuwende toepassing en indien mogelijk geproduceerd volgens een milieuvriendelijk proces’.

Dat leverde een leuke reeks producten op, zoals een knuffel van resttextiel, een wijnrek van kurk, vilten slingers of een houten driewieler.

Maar naast deze producten was er ook een categorie mode, en daar zat een hele goede winnaar bij. Een regenjas! Nou, als er een kledingstuk is dat niet mag ontbreken in ons kikkerlandje, dan is het dat wel!

Het juryrapport was erg lovend:

Model, pasvorm, afwerking, allemaal heel goed gedaan. Ieder jurylid werd er hebberig van. De regenjas is gemaakt van biologisch katoen met een laag natuurrubber. Water­ en winddicht en 100% natuurlijk volgens de ontwerper. Na onderzoek is gebleken dat de natuur­ rubberen coating milieuvriendelijk is en een ademende eigenschap heeft, dus voor de jury een eerste prijs!

Maar deze regenjas is niet zomaar een jas, er zitten twee hele bijzondere aspecten aan deze jas:

1.
Een mooi en duurzaam product dus, gemaakt van 100% gerecycled materiaal, waarvan 60% petflessen. Dat spreekt mij natuurlijk heel erg aan als iemand die toch wat rekening probeert te houden met het milieu.

2.
De ontwerpster is het nichtje van Alinda, Elsien Gringhuis! Dus zijn we best wel trots. Helemaal geweldig dat iemand in de familie zoiets bereikt. En terecht, want ze zit barstensvol talent. Ik weet zeker dat haar naam nog vaker te horen zal zijn in de modewereld...wereldwijd!

Snel richting de HEMA dus, sinds kort ligt de jas in de schappen. Volgens de folder voor 50 euro, dat is een hele schappelijke prijs voor zo'n product.

En nu maar wachten tot het flink gaat regenen...

Een andere kijk op de zaak

Ik had het enige tijd geleden over een bijeenkomst die we mochten bijwonen, waar dr. Changfu onder andere sprak over zijn documentaires, de zoektocht naar geboorteouders en nog meer aanverwante zaken.

En natuurlijk zijn de schandalen van de laatste tijd ook ter sprake gekomen.

Hij gaf daar zijn eigen persoonlijke visie weer, gebaseerd op zijn ervaringen in China met de diverse instanties waar hij mee in aanraking kwam. Een heel interessant verhaal, deze keer uit een andere hoek dan alleen maar de Westerse kant. Juist omdat hij als Chinees in beide werelden staat, kon hij heel duidelijk de Chinese wereld vertalen naar en vergelijken met de Westerse wereld. En kon hij goed de cultuurverschillen uitleggen, want het zijn tenslotte echt twee verschillende werelden met verschillende manieren van denken.

We hadden het geluk om voor de presentatie met hem persoonlijk te kunnen praten, zodat we meteen wat vragen op hem konden afvuren. Die heeft hij netjes beantwoord en later tijdens de presentatie kwam hij er nog eens uitgebreid op terug.

Er werd natuurlijk nog veel meer besproken, maar daar schrijf ik een volgende keer over, dat ging meer over de zoektocht naar de geboorteouders. De onderwerpen in dit bericht hebben in ieder geval ook een rol gespeeld in het nemen van onze beslissing. Net als alle andere informatie die tot ons kwam via verschillende kanalen.

---

Zo zijn er onder andere de volgende punten aan de orde gekomen:

Over het vervalsen van documenten:

Het is voor ons gewoon ondenkbaar dat er documenten vervalst worden. Dat mag gewoon niet, zoiets is vanzelfsprekend. Het Haags adoptieverdrag eist dat alle documenten de waarheid moeten weergeven, geen gesjoemel. Maar toch gebeurt dit.

Sterker nog, in heel China is dit gebruikelijk, het is een typisch Chinese gedachte: je mag sjoemelen met documenten om het een en ander voor elkaar te krijgen. En dat gebeurt dan ook in de hele Chinese maatschappij. Van geboortecertificaten tot diploma’s.

Dr. Changfu gaf het voorbeeld van een Chinese basketbal speler, die zijn leeftijd vervalste op officiële documenten om in de Amerikaanse NBA te kunnen spelen. En ook het verhaal van Amerikaanse adoptieouders, die erachter kwamen dat het verhaal van de achtergrond van hun kind uit de duim was gezogen, om de adoptie te bespoedingen.

Over corruptie:

Er word gesproken over het verhaal in de LA times, waar ambtenaren kinderen uit families weghalen, om ze door te verkopen aan een weeshuis. Volgens dr. Chang zijn dit geïsoleerde incidenten, naar zijn mening zijn 95% van de kinderen in de weeshuizen ‘terecht’ daar. (let op de quotes!) Dat is zijn eigen mening, maar hij geeft wel toe, daar waar veel geld te verdienen is, daar is ook corruptie. De toestanden in o.a. Hunan zijn wel flink aangepakt en opgerold.

Er is een reden dat de Chinese overheid niet open is naar het Westen toe over deze schandalen. En dat ze schandalen, die in het openbaar komen, keihard aanpakken. En dat komt allemaal op hetzelfde neer: gezichtsverlies.

China wil hun beste kant aan het buitenland laten zien, en zulke schandalen horen daar niet bij. Dus gebeuren er twee dingen.

1. Wanneer er misstanden zijn waar het buitenland bij betrokken is, worden deze keihard aangepakt. Zelfs zakkenrollers worden harder gestraft wanneer ze buitenlanders rollen, dan wanneer Chinezen hun slachtoffer zijn. De Chinese overheid probeert het de hele bevolking in te prenten, om geen verkeerde dingen te doen met de internationale wereld.

2. Om dus te voorkomen dat de internationale gemeenschap misstanden voor hun kiezen krijgt, controleert de Chinese overheid zo streng mogelijk de weeshuizen die in verband staan met internationale adoptie. Meer nog, dan de lokale weeshuizen voor binnenlandse adoptie.

Dr. Changfu gaf aan, wanneer er meer negatieve verhalen in de media komen, dat hij zich goed kon voorstellen dat de Chinese overheid als reactie hierop, het hele internationale adoptieprogramma stop zal zetten.

Over de toekomst van Internationale adoptie vanuit China:

Kijkend naar de reactie van China op de documentaire ‘The Dying Rooms’, waarna weeshuizen een lange tijd verboden gebied werden voor adoptieouders, kan dr. Changfu zich voorstellen dat er soortgelijke reacties in de toekomst kunnen plaatsvinden.

Binnenlandse adoptie is inderdaad toegenomen en er worden minder kinderen te vondeling gelegd. Maar hij zag binnenlandse adoptie nog niet als een stijgende trend.

De reden waarom er steeds minder kinderen te vondeling worden gelegd, is een direct resultaat van het een-kind beleid. Een demografische reden dus. Er zijn minder kinderen geboren, met als gevolg dat er ook weer minder mensen zijn die kinderen krijgen. Vergelijk het met de vergrijzing.

Over weeshuizen in China:

Er zijn duizenden weeshuizen in China. Ingedeeld op gemeentelijk niveau. En elke provincie heeft zo’n 30 tot 60 gemeentes. Daarnaast hebben grotere steden een eigen district waar weer een groter weeshuis bevindt.
Er zijn weeshuizen voor nationale en internationale adoptie. Deze weeshuizen zijn een wereld van verschil, aangezien het weeshuis dat voor internationale adoptie in aanmerking komt, tegelijk een visitekaartje moet zijn naar het buitenland. (om gezichtsverlies te voorkomen). En daarom wordt er dus meer geïnvesteerd in zulke tehuizen, in voordeel van het weeshuis zelf, de kinderen die daar zitten en de lokale gemeenschap.

De tehuizen voor alleen lokale adoptie, en vooral in de arme gebieden zijn een ander verhaal. Dr. Changfu heeft in zijn documentaire minder beelden van bepaalde lokale weeshuizen laten zien, omdat deze gewoon te schokkend waren voor publicatie. Er werden zelfs kinderen mishandeld, om redenen die te erg voor woorden zijn.

---

Dat was het zo'n beetje.

Dit zijn allemaal de woorden van dr. Changfu (vertaalfouten daargelaten) en net als met de informatie die we via andere bronnen hebben verkregen, is het dus een kant van het verhaal, maar zeker niet de gehele waarheid.

Aangezien het zo’n complex verhaal is, zal iedereen er een eigen interpretatie aan geven. Wat de een als positief ziet, kan de ander weer als negatief zien. Het is maar net met welke bril je het geheel bekijkt. Daarom is het aan ieder voor zich wat je met de informatie doet.

Het is wel duidelijk dat er ontzettend veel verschillende kanten aan het verhaal zitten. Meestal hoor je alleen over de dingen die mis gaan, terwijl dat niet betekent dat meteen alles mis gaat. Maar waar haal je dan die informatie vandaan, waarin de witte kant, in plaats van de zwarte kant wordt belicht? Of totaal onafhankelijke informatie? Dat is moeilijk, misschien wel onmogelijk.

En aan welke bron geef je het meeste gewicht?

De Westerse media? Chinezen verbonden aan de overheid? Een geadopteerde met slechte ervaringen? Een geadopteerde die nooit problemen heeft gehad? De Chinese media? De Chinese bevolking? De Nederlandse regering? Een deskundige in sociale wetenschappen en adoptieproblematiek? Chinezen woonachtig in Nederland? Een directrice van een adoptieorganisatie? Adoptieouders? Aspirant adoptieouders? Andere medewerkers van een adoptieorganisatie? De mening van het volk? Een hoogleraar adoptie?

Deze tekening geeft enigszins aan wat ik bedoel. De informatie is continue wit of zwart. Maar uiteindelijk komt het allemaal samen in een grijs gebied.

Aan ons de taak te bepalen wat we ermee doen. Voor de een kan bepaalde informatie betekenen dat ze ermee stoppen, voor de ander kan diezelfde informatie juist ervoor zorgen dat ze doorgaan. Het komt er uiteindelijk op neer hoe je zelf in het leven staat en hoe je met alles omgaat wat op je pad komt. En dat is voor iedereen weer anders.

Kijk nou eens!

De knoop doorgehakt

We zijn eruit.

Het heeft heel wat kruim gekost, het was een zeer moeilijke periode. Gepaard met veel emoties, veel praten, veel nadenken. Dit was zo super heftig. Op een gegeven moment begon het zelfs lichamelijk te uiten, stress kan heel wat veroorzaken, dat is wel duidelijk.

Maar het is ook niet niks. Het is een keuze die onze toekomst zou bepalen. Niet alleen die van ons, maar ook van een kind ergens in China! Een keuze, die we eigenlijk helemaal niet wilden maken, echt een onmenselijke keuze.

Heel veel mensen hebben het ook tegen ons gezegd: 'Pfff, we zijn blij dat we niet in jullie schoenen staan zeg!'

Snap ik heel goed. Want het was ook geen pretje.

Maar goed, de knoop is doorgehakt dus. Geen getreuzel verder:

WE GAAN DOOR

Zo. Het is officieel. Bij deze dus.

Het is moeilijk om te beschrijven waarom we ermee doorgaan. Het is gebaseerd op ons gevoel, op allerlei informatie die we hebben gekregen, een hoop gefilosofeer, het is zoveel, de komende tijd kom ik er nog wel op terug.

Het belangrijkste is, dat we nu weer samen sterk staan, dat we straks ons kind goed kunnen uitleggen waarom we nou deze beslissing hebben genomen.

Pfff.

Even rust in de kop.

Alhoewel...de afgelopen tijd hebben we heel wat gevoelens onderdrukt. Die gaan de komende tijd alsnog aan de oppervlakte komen, denk ik zo!

Maar goed, het is eruit. We gaan door!

Deze periode was ontzettend boeiend. Gewoon diep wroeten in onze ziel, bezig met belangrijke levensvragen, nadenken over ethiek, waar sta je in het leven, wat wil je in je leven? Wat is belangrijk, wat maak je belangrijk? Hoe ga je samen door het leven, wanneer het anders gaat dan je zou willen? Wat zijn je idealen? Hoe ver ga je daarvoor? Wat zijn idealen eigenlijk? Wat zijn principes? Hoe is je rol in deze wereld? Wat voor invloed heb je op andermans leven?

Ik kan alvast 1 conclusie geven, in deze paar maanden zijn we nog meer tot elkaar gekomen, zijn we nog sterker samen. Nog dichter bij elkaar gekomen, onze basis was eerst misschien van steen, nu is het gewapend beton geworden! Alleen hiervoor was deze moeilijke periode al de moeite waard.

En nogmaals echt iedereen heel erg bedankt voor jullie reacties en tips, dat was echt hartverwarmend, zo speciaal.

We gaan door!

Kijk nou eens!

Stichting Eline en dr. Chang Changfu

Ik hoef jullie denk ik niet te vertellen wie Eline is.

Maar voor degene die het echt niet weten, zij is een in Nederland geadopteerd meisje, die een aantal keren in het tv-programma Spoorloos is geweest, waarbij ze haar Chinese ouders ontmoette, een echt unieke gebeurtenis.

Mocht je het een en ander nog eens willen bekijken, dan vind je HIER de links naar alle uitzendingen.

De Nederlandse ouders van Eline werden getroffen door de verschillen tussen Eline en haar zussen in China wat betreft de kansen die ze in hun leven kregen om te kunnen studeren. Vroegtijdig stoppen door gebrek aan geld en al op jonge leeftijd aan het werk om geld te verdienen.

Daarom is er een stichting opgericht, die geld inzamelt en met dit geld probeert om kinderen, die het niet kunnen betalen, toch een goede opleiding te laten volgen. Eerst voor de zussen van Eline, maar later ook voor andere kinderen uit de omgeving. Een heel mooi streven!

Stichting Eline - De crikel is rond. Kijk op hun website voor meer informatie.

Het verhaal van Eline is echt een unieke gebeurtenis en naar hun eigen zeggen is zij de eerste uit China geadopteerde vondeling, die met haar oorspronkelijke familie in contact kon worden gebracht. Haar verhaal gaat de hele wereld over en veel mensen raken dan ook geinteresseerd, zoals dr. Chang.

Dr. Changfu Chang is ook een bekende naam in de adoptiewereld. Hij heeft verschillende documentaires gemaakt met adoptie uit China als centraal thema. Verkrijgbaar onder andere via Love without Boundaries.

Hij is professor op een universiteit in Pennsylvania in 'tv producties en massa media'. Afgestudeerd en gewerkt in zowel China als in de Verenigde Staten, staat hij met beide benen in twee verschillende werelden. Sinds 1995 woont hij in de VS en heeft hij ondertussen 6 documentaires gemaakt over adoptie.

Afgelopen weekend was hij in Nederland.

In samenwerking met Stichting Eline werd er een bijeenkomst georganiseerd over zijn documentaire 'Long wait for home', waarin er aandacht wordt besteed aan de verhalen van Chinese ouders die afstand moesten doen van hun kind. Ook hoe het leven eruit ziet in een Chinees kindertehuis en hoe kijkt de Chinese bevolking nu eigenlijk tegen Internationale Adoptie aan?

Tijdens deze bijeenkomst werd de documentaire getoond en daarna volgde een discussie over de zoektocht naar de Chinese ouders. Allemaal ontzettend waardevolle informatie.

Wij hadden het geluk dat we hierbij mochten zijn. Er werd ons een kans geboden om verhalen te horen die weer een heel andere kant lieten zien van Internationale Adoptie. Iets waar we net heel veel behoefte aan hadden, gezien onze twijfels waar we mee worstelen.

Ik kan zeggen dat we er veel aan gehad hebben, we hebben informatie gekregen die je niet meekrijgt van de meestal negatieve Westerse media. Dingen waar we zelf niet over hadden nagedacht. Een ander perspectief vanuit een persoon die de Chinese cultuur begrijpt en die dit ook kan afzetten tegenover de Westerse cultuur.

En daarnaast natuurlijk ook veel informatie over de zoektocht naar de Chinese ouders van je adoptiekind! Dat willen veel meer mensen wel weten!

Daarom (met toestemming van Stichting Eline) zal ik binnenkort nog wat meer schrijven over deze bijeenkomst. Vooral wat voor informatie we zelf hebben gehoord, in de hoop dat anderen er ook wat mee kunnen, die net als ons nadenken over hun rol in adoptie uit China.

En natuurlijk ook over de informatie die hij heeft verteld over het zoeken naar de ouders in China.

Binnenkort dus meer!

O ja, mocht je nog geinteresseerd zijn in de dvd's van dr Chang Changfu. Hij heeft een voorraadje achtergelaten van al zijn documentaires. Deze zijn dus te bestellen via de stichting Eline.

Voor meer informatie kan je het beste met hen contact opnemen via hun site.

CCAA update oktober 2009

En weer heeft het CCAA officieel bekend gemaakt dat ze weer een aantal dossiers hebben gematched.

En wel tot en met 28 maart 2006.

Vier dagen!

Dat lijkt wel meer dan de vorige keer, maar vergeet niet, daar hebben ze wel 2 maanden over gedaan. Dus een een laag gemiddelde van 2 dagen per maand.

Langzaam aan verschuift de toekomstige voorsteldatum weer een stukje verder de toekomst in, waar zal het uiteindelijk uitkomen?

Volgens China Adoption Forecast op: 14 augustus 2010.

Dat duurt nog een tijdje dus. Gelaten wachten we af.

En ondertussen denken we aan degene die hun logindatum net met 1 dag gemist hebben! Pfff. Nu helemaal succes gewenst met de laatste loodjes. De echte allerlaatste! Nog maar 1 dag te gaan!!

Wij nog 43 stuks, dat duurt nog even.

Kijk nou eens!

60 Jarig bestaan

Natuurlijk hou ik me nog steeds bezig met allerlei China gerelateerde zaken. En dus is me het 60 jarige bestaan van de Chinese volksrepubliek natuurlijk ook niet ontgaan!

Weer een strak geregisseerde viering waar niets aan het toeval werd overgelaten. Zelfs het weer werd weer ouderwets geregeld met de bekende raketten.

Ik heb er niets van op tv gezien, maar daarom dit filmpje met versnelde beelden en mooie slowmotions van de indrukwekkende parade. Toch een machtig gezicht.

China's 60th Anniversary national day - timelapse and slow motion - 7D and 5DmkII from Dan Chung on Vimeo.

De Kleine Dingen

Ik ben iets aan het proberen met een andere weblog. Naast deze weblog over ons adoptieproces.

Ik had behoefte aan andere gedachten, leuke dingen om over na te denken of aangename dingen waarmee ik bezig wilde zijn. Me meer richten op positievere zaken. Of dingen doen die me een goed gevoel geven.

Als stok achter de deur heb ik daarvoor een nieuwe weblog in het leven geroepen. Deze weblog dwingt me eigenlijk om even stil te staan bij aangename zaken. En dat hoeven geen grootse dingen te zijn, maar dat kunnen net zo goed kleine dagelijkse dingetjes zijn. Kleine details die me opvallen, of gewoon iets lekkers wat ik in de keuken heb gemaakt. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn.

Veel aandacht voor mijn hobbies denk ik zo en waar ik me zo mee bezig houdt. Fotografie, tekenen, de tuin, lekker eten, koken. Eigenlijk is het best een kneuterige weblog, als ik het zo bekijk. Maar dat geeft niks, want ik heb er plezier in en ik ben benieuwd waar het op uit draait. Ik heb al tijden niet meer zo vaak foto's gemaakt van allerlei zaken, dus alleen daarvoor vind ik het al de moeite waard.

Mocht je nieuwsgierig zijn, ga zelf eens kijken op:

de-kleine-dingen.blogspot.com

Maar ik ga natuurlijk ook gewoon door met deze weblog, dat doen we d'r gewoon bij. Het is maar goed dat ik graag achter de computer zit!

De Storm

Dankzij de Albert Heijn actie, waarbij je het tweede bioscoopkaartje gratis krijgt, zijn we pas geleden voordelig naar de film geweest: De Storm.

Nou ben ik niet zo'n grote fan van Nederlandse films, vaak klinken de acteurs alsof ze hun teksten van een papiertje lezen en vind ik het allemaal nogal 'gemaakt' overkomen. Maar deze film is een uitzondering.

Hij is goed, mooi gemaakt, dramatisch, sfeervol, historisch verantwoord en heeft een spannend verhaal. De film geeft een goed beeld van wat voor ellende er zich allemaal voordeed tijdens de Watersnoodramp.

Maar wat me nog het meest trof in deze film was het thema, ongehuwde moeder zijn in een maatschappij waar dit totaal niet werd geaccepteerd. Een verhaal die je nog steeds regelmatig hoort van afstandsmoeders, die om die redenen hun kind ter adoptie hebben afgestaan.

Schrijnend om te zien. Kromme tenen van de bekrompenheid van de mensen hierover. Zwaaiend met de bijbel dingen verkondigen die mijlenver verwijderd zijn van naastenliefde. Heel indrukwekkend.

Zie hier de trailer:



Deze film is een aanrader. De ramp zelf is indrukwekkend in beeld gebracht. En ook al is deze ramp het centrale thema in de film, toch zal mij vooral de allerlaatste scene bijblijven. Het laatste beeld wat je ziet, wanneer de aftiteling begint.

Zonder het eind te verklappen, dan moet je film gaan bekijken, maar in dat laatste beeld zie je een tweestrijd van een kind, geklemd tussen twee moeilijke situaties. Bevroren tussen twee keuzes in.

Misschien omdat het ietwat verbonden is met onze huidige situatie is dat de reden waarom dat beeld me zo bijblijft. Heel indrukwekkend.

Tenslotte nog de muziek tijdens de aftiteling. Het nummer "Geef nooit op"  van Blof. We hadden er al kennis mee gemaakt tijdens Bavaria Open Air, en toen sprak de tekst ons al erg aan. Zeker omdat we toen nog volop in de emoties zaten. De tekst kwam hard binnen. Zeer toepasselijke tekst. Weer een juweeltje, zoals zo vele nummers van Blof.

Als slot de tekst voor de geinteresseerden. En ga kijken naar De Storm! Goeie film!

overal waar je kijkt
komt er geen eind
aan het donker
overal waar je loopt
zakken je voeten
steeds dieper
en dieper weg
in de grond

alles veranderd een keer
niemand blijft altijd dezelfde
alles wat hier nu gebeurd
drijft vroeg of later
steeds verder
en verder weg
naar de zee

geef, geef de moed niet op
al stijgt het water snel en
geef, geef de moed niet op
Al lijkt de nacht zo lang

overal om je heen
komt er geen eind
aan het donker
alles raakt kwijt in de storm
maar wie alles verliest
vind zichzelf op een dag
weer terug
als een mens

geef, geef de moed niet op
al stijgt het water snel
en onverwacht
Al lijkt de nacht zo lang
geef niet op
geef, geef de moed niet op

de storm gaat ooit eens liggen
dit is wat je maakt
tot wie je bent
geef niet op
geef niet op
geef niet op
de storm gaat ooit eens liggen

de regen slaat
tegen de ruiten
en van binnen stormt
het net zo hard als buiten

maar geef, geef de moed niet op
al stijgt het water snel
en onverwacht
al lijkt de nacht zo lang
geef niet op

geef, geef de moed niet op
de storm gaat ooit eens liggen
dit is wat je maakt,
tot wie je bent,
geef niet op,
geef niet op,
geef niet op,
de storm gaat ooit eens liggen

geef nooit op

Kijk hier naar het nummer van Blof tijdens Bavaria Open Air. Wie weet zie je ons ook nog staan in het publiek. :-)