Regio kennismakings bijeenkomst

Afgelopen woensdag hebben we een kennismakingsbijeenkomst gehad van Wereldkinderen in de regio. Bij vrijwilligers thuis in Geldrop, lekker in de buurt voor ons.

Wereldkinderen heeft een gigantisch grote kring vrijwilligers in alle regio's van het land. Zij organiseren veel bijeenkomsten voor alle leden van Wereldkinderen.

Zo heb je dus de kennismakingsbijeenkomst, maar ook wachtgroepen waarin je met een klein groepje aanstaande adoptieouders uit de buurt een paar avonden bij elkaar komt om over allerlei zaken te praten. Zo kom je al snel in contact met andere mensen in de buurt die in hetzelfde traject zitten.

Na de aankomst van het kind komt er nog iemand langs om eens te babbelen en waar je je vragen aan kwijt kan. Daarna heb je nog ouderbijeenkomsten waar je weer samenkomt met andere adoptieouders en dan kunt praten over specifieke dingen over je adoptiekind en ervaringen uitwisselen.

En dan ook nog eens regio avonden, waarin allerlei thema's worden behandeld. Zoals laatst een avond met de schrijvers van het boekje 'Echte vaders over adoptie'.

Er wordt dus echt veel gedaan voor de leden van Wereldkinderen!

Maar nu hebben we dus de kennismakingsbijeenkomst gehad, waar we met in totaal 5 paren bij elkaar kwamen om bijgepraat te worden door ervaren adoptieouders over het vrijwilligersgedeelte van Wereldkinderen.

Dit was totaal niet onpersoonlijk of zakelijk! Degene die het organiseerden waren heel open en aardig. Ze vertelden persoonlijke details over hun eigen adoptie van twee special need kinderen uit China. Er werd open gepraat over de hechting, de problemen. We kregen een zelfgemaakt filmpje te zien over hun adoptie. Iedereen mocht vragen stellen en alles werd eerlijk beantwoord. Vragen over het gezinsonderzoek, hechtingsproblemen, wachttijden, redenen waarom zij voor Wereldkinderen hebben gekozen. (Beter en actueler medisch onderzoek in geval van special need kinderen.) Noem maar op. Alles onder het genot van lekker drinken en een koekje!

Daarnaast werd er veel informatie verstrekt over wat de vrijwilligers allemaal uitvoeren en waar we aan mee konden doen. Vooral het idee van de wachtgroepen sprak ons erg aan. Iedereen in de groep was eigenlijk wel geinteresseerd. Dus wie weet zien we elkaar wel vaker in de toekomst!

Het leuke aan deze bijeenkomst was het ontmoeten van andere aanstaande adoptieouders die in de regio wonen. Iedereen zat redelijk dicht bij elkaar, bezig met de VIA, of wachtend op het gezinsonderzoek. Een stel had de documenten al richting China gestuurd. Heel leuk om te horen dat zij uit Aarle-Rixtel kwamen, dat is erg dicht bij ons in de buurt!

Na deze avond is onze keuze voor Wereldkinderen nog meer bevestigd. Eigenlijk weten we nu gewoon 100% dat we met hen in zee willen gaan. Weer een zorg minder!!

Nummer 100!!

Een jubileum!! Dit is het honderdste bericht op onze weblog!! Om dat te vieren, stel ik mijn charmante assistente voor. Deze jongedame gaan jullie nog vaker zien!

Brian Stuy - Research China

Op een dag, niet eens meer zover in de toekomst, zal ons kind gevonden worden. Ergens in een drukke straat, bij een huis, een winkel of misschien zelfs tussen de vuilnis zal een kleine baby liggen, zachtjes huilend, wachtend op een toevallige voorbijganger.

Wanneer die persoon de baby dan in zijn handen heeft, vanaf dat moment begint de molen te draaien, zal het kind van hand tot hand gaan, van huis naar tehuis, totdat het ooit uiteindelijk in onze handen komt. Om daar voor altijd te blijven.

Het plaatje laat een mogelijk beeld zien uit het verleden van ons toekomstige kind. Hoe dan ook, kippenvel.

Het frustrerende is de wetenschap dat we hoogst waarschijnlijk helemaal niets zeker zullen weten over het verleden van ons kind. Tot aan de geboortedatum toe. Terwijl je dat toch heel graag zou willen, vooral in het belang van je kind. Daarom zullen we vast elke gelegenheid aangrijpen om iets te weten te komen. Een foto uit het tehuis, een verhaal van een verzorgster, de 'gevonden' advertentie in de krant.

In Amerika is er een adoptievader, Brian Stuy, die speciaal voor andere adoptieouders veel informatie uitzoekt over bijvoorbeeld het kindertehuis of de 'gevonden' advertenties.

Zijn naam is al een begrip in de adoptiewereld en er zijn veel mensen die van zijn diensten gebruik maken. Op zijn eigen site, www.research-china.org legt hij uit over het hoe en waarom.

Daarnaast heeft hij ook een hele interessante weblog, waarin hij verteld over de culturele aspecten van China, over adoptie en het verleden van Chinese kinderen. De moeite waard om eens te bekijken!

Wanneer we zelf geen gegevens kunnen vinden over het verleden van ons kind, dan weet ik dat we nog een ingang hebben via hem om het een en ander te weten te komen. Ik hoop dat hij dit ook nog over een jaar of 2 doet!!

Amsterdam China Festival op TV

De maand oktober staat in Amsterdam helemaal in het teken van China. Dan begint het Amsterdam China festival, met veel aandacht voor Chinese kunst, zoals muziek, dans, film, literatuur, noem maar op.

Jammer genoeg kunnen we het festival niet echt bezoeken, onze agenda zit weer eens ouderwets vol gepland. Dat is heel jammer.

Maar! Er is een alternatief! We hoeven het huis helemaal niet uit om van de diverse voorstellingen en shows te genieten. Het festival wordt ook gevierd op televisie! Dus je kan lekker genieten in je eigen huis, lekker lui op de bank. Voor ieder wat wils.

Hieronder staat het programma, zoals het staat vermeld in de promotiebijlage bij de Volkskrant van 15 september:

Nederland 3 en Radio 4 go China

NEDERLAND 3

zaterdag 1 oktober
23:45 uur Film: Wereldcinema: Shower van Zhang Yang

zondag 2 oktober
13:00 uur Muziek: NPS-Matinee: Itzhak Perlman in Shanghai
Dirigent Itzhak Perlman reist met Amerikaanse musici en docenten naar China en ontmoet studenten van het conservatorium in Shanghai. Samen krijgen ze les, er vinden masterclasses plaats, kamermuziek wordt 'gecoacht' en Perlman speelt op zijn viool de sterren van de hemel. De film geeft een beeld van de grote verschillen tussen de Amerikaanse en Chinese studenten in de benadering van de muziek.

dinsdag 4 oktober
20:55 uur Informatie: Andere Tijden: De Chinese Affaire
De diplomatieke verhoudingen met China stonden 35 jaar geleden zwaar onder druk door de ontvoering en de dood van een Chinese ingenieur. Het leidde tot een maandenlange belegering van de Chinese vertegenwoordiging in Den Haag. Een diplomatieke oorlog, die de BVD en Buitenlandse Zaken bijna tot wanhoop bracht.

zaterdag 8 oktober
14:30 uur Film: Wereldcinema: Quitting van Zhang Yang

24:00 uur Film: Cinema 3: Het Rode Korenveld van Zhang Yimou

zondag 9 oktober
13:00 uur Muziek: NPS-Matinee: The making-of Tea
Frank Scheffer rapporteert over het tot stand komen van de opera Tea. Naast het operagedeelte in de documentaire, met onder meer gesprekken met Tan Dun, Xu ying en regisseur Pierre Audi, zien we adembenemende beelden van theeceremonies, een Chinees poppenspel en veelzeggende, op thee geinspireerde landschappen, samengebracht in een even functionele als sierlijke en hier en daar bijna erotische montagestijl.

21:00 uur Documentaire: Tegenlicht: De Chinezen komen
Geactualiseerde film van Olaf Oudheusden over de onstuimige opmars van China in de wereldeconomie en de reactie daarop vanuit het Westen. Een beeld van de kracht, macht en toekomst van de Chinese economie.

23:05 uur Informatie: R.A.M.: Arnon in China
Speciale aflevering van het wekelijkse cultuurmagazine over de hedendaagse dans, muziek, film en literatuur in China.

maandag 10 oktober
24:00 uur Muziek: NPS-Klassiek: Tea
Integrale registratie van de opera van Tan Dun. Deze Chinese componist emigreerde naar Amerika en verbindt in zijn muziek de klanken uit zijn geboorteland met die van Westerse muziek. De opera gaat over de strijd tussen twee jonge mannen om het legendarische Boek van de Thee in handen te krijgen. Over de tragische liefdesverhouding tussen een Chinese prinses en een Japanse prins.

zaterdag 15 oktober
14:30 uur Film: Wereldcinema: Together van Chen Kaige

maandag 17 oktober
24:00 uur Muziek: NPS-Klassiek: De Chinese Revolutie
Een documentaire over het grote aantal Chinese getalenteerde pianisten.

JEUGD
iedere dag om 17:35 uur Sesamstraat (kijk bij televisiegids)
Vanaf maandag 3 oktober zendt Sesamstraat twee weken lang iedere avond een reportage uit over het dagelijkse leven van een kleuter in China. Ook worden enkele China-georienteerde animaties uitgezonden.

iedere dag om 18:25 uur (behalve zaterdag) Het Klokhuis
vanaf maandag 3 oktober zendt het Klokhuis een viertal reportages uit, onder meer over Chinese thee en het Chinese Nieuwjaar.

RADIO 4

zondag 9 oktober
om 22:30 - 23:00 uur: NPS OUTPUT

dinsdag 8, 15, 22 en 29 november
om 23:00 - 24:00 uur: PASSAAT

Genoeg te zien dus!! Ik zou zeggen, DVD / Video recorders instellen en genieten maar...

Grenzeloos Verlangen

Een hele tijd geleden gaf de EO al aan om een programma te maken over het thema adoptie. Gelukkig heeft de EO heel wat meer inhoud dan bijvoorbeeld SBS6, dus ik heb goede verwachtingen over het programma. Het zal vast geen show worden met de subtiele titel als 'Kind van een ander'. Of het programma 'Who's your daddy?', waarbij men in een spelshow moet raden wie de biologische vader is.

Het programma heet Grenzeloos Verlangen.

Er worden aanstaande adoptieouders gevolgd tijdens de hele adoptieprocedure. Dus wordt er ook aandacht besteed aan het lange wachten, het voorstel en natuurlijk de overdracht. Eindelijk een wat realistischer beeld over adoptie zoals het in Nederland gaat. Ik ben heel benieuwd naar het programma.

Ook benieuwd naar de vergunninghouder. Gezien de doelgroep van de EO kan het best wel eens Meiling zijn, maar nu zit ik toch wel erg in hokjes te denken! We zullen het wel zien!

De uitzendingen zijn op 7, 14 en 21 oktober, en de eerste gaat over China!

Veel kijkplezier!

Reünie Kind en Toekomst

Na Wereldkinderen was het nu dus tijd om Stichting Kind en Toekomst een bezoek te brengen.

In de Veluwehal in Barneveld werd de jaarlijkse reünie gehouden. Een dag waar ouders met hun kinderen elkaar weer eens kunnen zien en waar allerlei activiteiten voor de kinderen georganiseerd werden.

Eenmaal in de hal aangekomen was het er behoorlijk druk. Overal ouders met hun voornamelijk Chinese kinderen. Maar ook Afrikaanse kinderen renden er vrolijk rond. Sommigen waren geschminkt of waren druk bezig met rondlopen, tekenen, skelteren. op de draaimolen zitten, noem maar op. Er was genoeg te doen!

En ja, het gebeurde weer. Zo gauw we de kinderen zagen rondrennen, was er weer die kriebel van binnen.... DIT WILLEN WE OOK!! Het ene kind was nog schattiger dan het andere kind. Sommige Chinese meiden hadden een mooie chinese jurk aan, dezelfde als die we tijdens onze vakantie hebben gekocht.We zagen onszelf al tussen de anderen lopen met net zo'n schattig meisje aan de hand.

We werden al snel gezien door Anja en Edwin, die waren al wat langer aanwezig. Terwijl we wat aan het kletsen waren, kwamen ook Chantalle en Mischa aangelopen. Dat was ook leuk om hen eens in levende lijve te zien. Na mailtjes sturen en op elkaars weblog te schrijven, konden we elkaar nu eens in het echt een hand geven! We hebben even staan praten met elkaar. Zij sturen binnenkort de papieren al naar China, dat is ontzettend snel gegaan.

Nadat we wat hebben rondgelopen langs de vele kraampjes, kwamen we nog wat bekende gezichten tegen die we al eens gezien hadden bij het Open Huis van Wereldkinderen. Ook daar hebben we even mee staan praten. Het wereldje is wat dat betreft dan wel klein eigenlijk. Zowel op Internet als in het echte leven. Wie weet komen we elkaar nog wel vaker tegen.

We hebben nog wat boeken doorgebladerd met talloze foto's en aankomstkaartjes. Heel leuk om al die Chinese gezichtjes te zien en om de kaartjes met elkaar te vergelijken. En ook de namen van de kinderen bekeken we aandachtig, wie weet zit er wel een hele leuke tussen die we kunnen gebruiken!

We hebben ook een tweetal boekjes aangeschaft. 'Tanden in een doosje' en 'Eten met je handen' van Gonneke Huizing. Leuke verhalen over twee geadopteerde meiden, Lilou en Didi. Die gaan we later met plezier voorlezen.

Het was heel leuk om al die kinderen te zien spelen, maar we wilden natuurlijk ook wat weten over Kind en Toekomst zelf. We misten eigenlijk een punt waar je algemene informatie over de stichting kon krijgen, ook al was dat dan niet het thema van de dag. Dus hebben we gewoon iemand aan de mouw getrokken en met vragen bestookt.

We zijn wel iets wijzer geworden, maar uiteindelijk kwam het op 1 punt neer. Het maakt niet uit welke organisatie je kiest, als je maar gewoon je gevoel laat spreken. Daar waar jij je thuis voelt, dat is de beste keuze.

Kind en Toekomst heeft net als Wereldkinderen ook professionele betaalde krachten. En ook vrijwilligers die hun best doen. Verder kon ze niet zoveel concreets vertellen. Het viel haar wel op dat er een grote behoefte was aan informatie voor aspirant adoptieouders. We hebben maar de tip gegeven om de volgende keer een aparte stand te maken, speciaal voor mensen zoals ons. Dat zou ze zeker doen! Dus wie weet staat er volgende jaar een extra kraam met specifieke informatie voor de zoekenden naar vergunninghouders.

Kort daarna zijn we weer naar huis gegaan. We hebben genoten van de vele kinderen daar en kunnen niet wachten tot we zelf ook zo'n kleintje hebben rondrennen.

Maar het belangrijkste van deze dag was dat we er nu toch wel uit zijn, welke vergunninghouder we gaan kiezen. En dat zal toch Wereldkinderen zijn. Daar hebben we het beste gevoel bij en dat is erg belangrijk.

Maar wat voor bemiddelingsbureau je ook kiest, het allerbelangrijkste is natuurlijk het uiteindelijke resultaat! Dat je een kind in je armen mag sluiten!!

Update: zie de weblog van Chantalle en Mischa om wat foto's te zien.

Open Huis bij Wereldkinderen

Vandaag zijn we naar het Open Huis geweest van de vergunninghouder Wereldkinderen.

We wisten nog steeds niet welk bemiddelingsbureau nou onze voorkeur heeft. Meiling hadden we een tijdje geleden al opzij gezet, die sprak ons niet zo aan. We zijn ooit naar een voorlichting geweest en dat was wel leuk, maar we voelden ons niet zo thuis tussen de mensen daar. Dat kan natuurlijk, het is vaak een gevoel.

Zo bleven er twee bemiddelingsbureaus over, Wereldkinderen en Stichting Kind en Toekomst. De meeste mensen om ons heen kozen allemaal voor Kind en Toekomst, maar wij twijfelden nog. We hadden nog helemaal niets gezien van hen, hun website is ook niet zo informatief. Ze hadden dan wel een kortere wachtlijst, maar we vinden dat dit niet de doorslag moet geven. Om toch nog een beetje te orienteren, gaan we aanstaande zaterdag naar een reunie van Kind en Toekomst. Eens kijken hoe dat bevalt.

Maar vandaag dus open huis in Den Haag bij Wereldkinderen. We hadden globaal al een programma uitgestippeld, eerst een bijeenkomst over special need. Daarna algemene informatie over China en als afsluiter twee films over aankomsten in China.

Meteen bij binnenkomst werden we al goed ontvangen. Met drinken en wat te snoepen. We kregen meteen een informatieve map in onze handen, met het programma en algemene nuttige informatie over Wereldkinderen. Dat maakte al meteen een goede indruk.

Daarna zijn we helemaal naar boven in het statige pand geklommen, voor de eerste bijeenkomst.

Daar vertelde een adoptievader over het adopteren van special need kinderen. Erg nuttige informatie werd er gegeven. Een mooi verhaal met hele duidelijke argumenten waarom zij voor een special need kind hebben gekozen. De informatie was ook reeel en nuchter. Er werd aangegeven dat je ook naar jezelf moet kijken, of je het echt wel aan kan. Als je van fietsen houdt, dat je dan niet gaat voor een kind met 1 been bijvoorbeeld. Ook werd duidelijk gemaakt dat er een groot tekort is aan ouders voor special need kinderen, maar dat het echt niet zo is, dat er gepushed wordt door Wereldkinderen om special need kinderen te adopteren.

Verder werden er nog nuttige tips gegeven. Geef bijvoorbeeld bij het gezinsonderzoek aan dat je open staat voor special need, ook al weet je dat nog niet zeker. Je kan beter een JA op je gezinsrapport hebben staan, en dan later nog NEE zeggen. Dat is makkelijker dan andersom, wanneer je NEE zegt en later toch voor special need wilt gaan. Dat brengt heel wat rompslomp met zich mee, het rapport kan niet zomaar veranderd worden.

Het heeft ons toch weer aan het denken gezet, maar voorlopig denken we toch dat we bij ons eventuele tweede kind aan special need gaan denken, nu nog niet.

Na die bijeenkomst was het tijd voor de algemene informatie over China. Dat werd door een medewerkster gegeven, zelf geboren en getogen in China. Ook weer een mooi gestructureerd verhaal, over de procedure, de achtergrond van de kinderen. Over de tehuizen waar ze vandaan komen. Over de Engelstalige begeleiding in China, terwijl we dachten dat dat Nederlands zou zijn.

Daarnaast veel aandacht voor de wachttijden, de intake gesprekken en de plannen van Wereldkinderen om de procedure nog meer te stroomlijnen, zodat de wachttijden nog korter worden. Momenteel is de wachttijd ongeveer een jaar.

Er was gelegenheid tot vragen stellen en er werd ook de tijd voor genomen om die te beantwoorden. Op zich wisten we al veel van deze informatie, maar het is toch leuk om eens foto's te zien van de zeldzame 'rode briefjes' die op de vondelingen worden gespeld met de geboortedatum erop. Verder lagen er veel boeken en foto's ter inzage.

Daarna hebben we nog twee films bekeken, gemaakt door mensen die via Wereldkinderen hun kind in China hebben opgehaald. Prachtig om te zien hoe alles verloopt. Hoe de kinderen zich gedragen (heel vrolijk en relaxed). Al het papierwerk dat voorbij komt. En natuurlijk ook de beelden van China zelf, waardoor we weer even aan onze vakantie terug dachten.

Wat ons ook wel beviel was het feit dat je eerst een paar dagen in Beijing blijft, voordat je doorreist naar de provincie waar je je kind gaat halen. Zo kan je wat acclimatiseren en is er niet meteen een hoop stress en druk. Bij andere vergunninghouders zie je vaak dat je meteen de volgende dag je kind al in je armen krijgt. Ook mooi, maar ook zwaar!!

Kortom deze dag beviel ons heel goed. Het was de moeite waard om er een dagje vrij voor te nemen. Wereldkinderen kwam professioneel over, zeer goed verzorgd en toch ook erg vriendelijk. Het was leuk om gewoon op hun werkplek rond te kijken en de mensen achter de schermen te zien.

Om de dag af te sluiten zijn we nog wat gaan eten in het centrum van Den Haag. Met uitzicht op de ingang van het Binnenhof, hebben we een pannekoek gegeten. Het restaurant hield het motto van de regering hoog in het vaandel, de gewone man flink wat laten betalen! 26 Euro voor 2 magnetronpannekoeken en wat drinken!!! Das meer dan VIJFTIG GULDEN!!!! Dat doen we dus ook nooit meer!

Maar goed, de dag was toch nog geslaagd. En eigenlijk weten we het bijna zeker...wij gaan kiezen voor Wereldkinderen.

VIA cursus (3)

En gisteren hebben we onze derde VIA cursusdag gehad. We zijn nu dus over de helft, nog maar 3 te gaan en we kunnen weer aan de volgende fase beginnen. Maar dat duurt nog een tijdje.

Hier kan je het verslag lezen.

Maankoeken

Tja helaas, in een vorige post wilde ik op zoek gaan naar maankoeken, maar ik was te laat. Alles was op! Misschien dat ik nog via een collega wat kan krijgen, maar ik heb er een hard hoofd in.

Op de vraag waar je die koeken kan halen, bij de Chinese Toko / Supermarkt! We hebben het geluk dat er in Eindhoven een grote groep Chinese inwoners is, met een flink aantal Chinese toko's.

Ik heb er drie bezocht en allemaal waren ze al uitverkocht. Best jammer, volgend jaar moet ik er eerder bij zijn!

Het schijnt dat ze behoorlijk machtig zijn en niet heel erg lekker, maar dat wil ik eerst eens proberen!

Grappig bedoeld?

Tja, soms kom je iets tegen, waarbij je je moet afvragen of het nu echt grappig is, of dat het juist bedoeld is om te kwetsen. Dit is net zoiets.

Een satirisch filmpje over het adopteren van een Chinees kind via Internet.

Na het bekijken van het filmpje weet ik niet wat de bedoeling hier nou van is. Aan 1 kant is het wel grappig en super overdreven. Die harde humor ligt mij wel. Aan de andere kant is het eigenlijk hard en best beledigend. Als ik me voorstel dat er een geadopteerd kind naar kijkt, die kan daar heel wat verwarrende gedachten bij krijgen.

Wat bedoelen de makers hier in nu mee?

Als de makers de boodschap willen overbrengen van 'tegenwoordig NEEMT men maar kinderen, alsof het een consumentenproduct is.' en het belachelijk maken van de consumentenmaatschappij dat je gewoon ALLES kan kopen, dan is het gedeeltelijk geslaagd.

Wat kan een andere boodschap zijn? 'Adopteren uit China is gewoon ordinaire mensenhandel? Elk kind heeft zijn prijs en als het een handicap heeft krijg je korting? Mensen die uit China adopteren zijn dom en achterlijk? Dat je geen kindjes via de post kan opsturen? Dat mensen graag een magnetron willen hebben?'

Wat is de bedoeling hiervan!?!?!?

Geen idee. Hoogstwaarschijnlijk zal het gewoon aparte humor zijn. Op de site van de makers staan nog meer filmpjes. Ik heb ze niet allemaal bekeken, maar daar worden allerlei 'dagelijkse' situaties totaal overdreven en verdraaid. Ik denk niet dat het de bedoeling is om mensen bewust te kwetsen, maar ik begrijp heel goed dat deze humor totaal verkeerd kan vallen.

Kijk zelf maar en oordeel zelf...

Maanfestival

Gisteren was het de vijftiende dag van de achtste maan-maand. Op dat moment staat de maan zodanig aan de hemel dat hij op zijn helderst is. Op die dag wordt in China het populaire Mid-Herfst-Festival gehouden, ook wel het Maan Festival genoemd.

Ik denk, als je iets van de Chinese cultuur samen met je adoptiekind wilt vieren, dan is dit de beste gelegenheid. Het is een van de populairste festivals in China, voornamelijk gericht op familie en samenzijn. Men komt dan vaak met de gehele familie bij elkaar, en onder het genot van typische maankoeken wordt de avond buiten doorgebracht en kijken ze naar de grote volle maan.

Het lijkt me een speciaal moment om met je adoptiekind samen naar de volle maan te kijken en te beseffen, dat misschien wel, aan de andere kant van de wereld de biologische ouders ook naar de maan kijken. Een mooi moment om stil te staan bij de biologische familie, de verbondenheid met China en het samenzijn als familie.

Er zijn veel legendes die verbonden zijn met dit festival.

De twee bekendste zijn die van de vrouw in de maan, waarbij Chang Er, de vrouw van een boogschutter, een magisch drankje drinkt, waardoor ze uiteindelijk naar de maan vliegt en daar blijft. En met haar stralende schoonheid verlicht ze de Aarde vanaf de Maan.

En dan het verhaal van de maankoeken, waarbij leiders van de Sung-dynastie een verrassingsactie tegen de heersende Mongolen wilden plannen. De instructies voor de aanval schreven ze op briefjes die ze dan in de maankoeken bakten. De aanval slaagde hierdoor en dat was het begin van de bekende Ming dynastie.

Ik ga straks ook van die maankoeken halen, eens kijken hoe ze smaken. En dan natuurlijk naar de maan kijken, misschien dat de biologische ouders ook wel kijken. Zo zijn we toch al wat verbonden met elkaar....

Kijk hier voor mooie foto's over het Maanfestival.

VIA cursus (2)

Na een korte stilte is hier weer een teken. Ik ben nog wat zwak na een heftige griep, maar het verslag van de tweede VIA cursus staat op onze site.

Wanneer de computer en de kamer niet meer rond mijn hoofd tolt, zullen er weer meer berichten volgen....

In de bus

De bus stopte en liet ze binnen
Een Chinese mama met 2 kinderen

Eentje zat in een wandelwagentje
nog maar net een jaar of anderhalf

Twee grijpgrage handjes rond een speeltje
Twee grote donkere ogen keken rond

De moeder en haar zoon gingen zitten
De wagen dichtbij in het gangpad

Ik keek naast me in het wagentje
En zag een glimlach vergezelt met een snottebel.

Mijn hart smolt

En heel stiekem

deed ik net alsof ze van mij was...