Pinda Pinda Poep Chinees
Heel toevallig kwam ik tijdens wat rondsurfen op de volgende passage:
Tijdens de crisisjaren dertig raakten de Chinese zeelieden massaal werkloos. Omdat ze als vreemdelingen uitgesloten waren van ondersteuning, hielden zij zich in leven met de verkoop van pinda’s en kregen al snel de bijnaam ‘pinda-Chinezen’.
Aha! Eindelijk heb ik een link gevonden naar de uitdrukking:
Want we zullen er vast niet aan ontkomen, ons kindje zal vast een keer worden uitgemaakt als 'spleetoog' of 'gele' of 'pinda poep chinees'. Daar zijn we alvast op voorbereid.
Maar vooral die laatste uitdrukking intrigeerde mij. Waar komt dat eigenlijk vandaan? Het bekt wel lekker, er zit een soort cadans in, wanneer je het uitspreekt. Maar hoe komen ze d'r op!?
Welnu, dat zit dus zo:
In de jaren 1920 waren er veel Chinezen werkzaam in de grote steden. Vaak hadden ze ontzettend zwaar werk als stoker, steenkolensjouwer (tremmer) of matroos op de zeevaart. Ook al waren de arbeidsomstandigheden vreselijk slecht, ze hadden altijd wel werk. Totdat de jaren 30 aanbraken, de crisisjaren.Opeens zaten heel veel Chinezen zonder werk. Om toch maar een soort van inkomen te krijgen, begonnen ze met het verkopen van pindakoekjes op straat. Vijf cent per zak. Langzaam maar zeker verspreidden zij zich over het hele land en werden ze een typische verschijning, met hun blikken trommel met handelswaar voor hun buik. En met luide stem prezen ze hun produkt:
En zo kom je dan al snel op de uitdrukking PINDA-Chinees! Er bestaat zelfs een lied over deze Chinese straatventers. Gezongen door Willy Derby
in de jaren 30/40.
Je kan HIER naar het liedje luisteren (mp3). De tekst van het liedje vind je op deze link, maar die komt niet helemaal overeen met het liedje.
Toch mooi, ook al is het een scheldwoord, er gaat een hele geschiedenis aan vooraf. Eigenlijk kan je het ook zien als een soort van geuzennaam. Want dankzij die handels- en ondernemersgeest, is de Chinese gemeenschap toch wel flink gegroeid in Nederland. Kijk maar eens goed rond, in elk boerengat of dorp is er wel een Chinees restaurant. Dat is toch bewonderenswaardig.
Alleen die POEP Chinees kan ik nog niet zo verklaren. Misschien om het lekker te laten rijmen. Of misschien vielen die pindakoekjes wel helemaal niet zo lekker in de Hollandse maag, en raakte men aan de diarree.
Of misschien hebben we het te danken aan de komst van de Indiers naar ons land, met hun saté-saus. 'Pinda-poep' in de volksmond. Ik denk dat het plaatje voor zich spreekt.
Hoe dan ook, dat hele scheldwoord is eigenlijk een mooie samenvatting van allerlei lekkere dingen: pinda's, sate-saus, Chinees, koekjes. Er is denk ik maar 1 passend antwoord op zo'n woord, en dat is een ode aan een typische Nederlandse lekkernij!
'KAASKOP!!'
Berichten
4 opmerkingen:
Och, herinneringen komen weer boven.
Vroeger gingen wij bijna nooit uiteten en als we dan al eens gingen dan was dat naar de Chinees. Ik was denk ik een jaar of 4 en mijn zusje 2 1/2 en zij zat dan onder de tafel te spelen en als er dan een serveerster langs kwam zong mijn zusje: Pinda, pinda, poep Chinees.
Toen vond ik het al niet kunnen en trapte ik onder de tafel waar mijn zusje zat. En zij begon dan weer te huilen en de rest kun je wel raden.....
We zijn niet vaak meer uiteten geweest.
Mijn schoonoma (hoe noem je de oma van je man eigenlijk....?) kan zich dit nog herinneren en heeft me erover verteld. Zij ziet PindaChinees dan ook niet als scheldwoord. Het was de Chinees die pinda's verkocht, niks meer en niks minder.
@Chantalle: Ojee. Misschien dat jullie toch maar weer eens naar de Chinees moeten gaan. Ik denk niet dat jullie dan nog onder de tafel gaan zitten spelen. :-)
@Lies: Het is gewoon een stuk geschiedenis. Mooi dat je schoonoma het nog herinnert! Ik zal ook eens bij mijn oma navragen...
Trouwens, ik had er niet zoveel last van, maar iemand anders die ik ken wel. Iemand, waarvan de naam rijmt op pinda! ;-)
Robin schreef:
In de jaren 50 60 kwam er bij mijn opa thuis ook altijd een Chinese koopman langs. Elke keer verkocht hij weer wat anders.
Alleen een keer kwam hij steeds met messen langs omdat hij die maar niet kwijt raakte. Die messen waren waarschijnlijk van niet zo goede kwaliteit.
In discussie met mijn opa zei deze tegen de Chinees als gein: "Als je nog eens langs komt met die messen snij ik je kop ermee af".
waarop de chinees antwoordde: "kop af, kop af, helemaal af?"
Het moet heel komisch geweest zijn want na 48 jaar wordt er nog regelmatig "kop Af?" geroepen door familieleden.
Een reactie plaatsen