De oproep Eric van Muiswinkel

Eric van Muiswinkel heeft een oproep gedaan in de Volkskrant: 'Feest niet mee op de Spelen.'

In dit artikel spreekt hij de topsporters aan, die deelnemen aan de Olympische Spelen en doet een oproep om het liefst NIET mee te doen met de Spelen. Uit protest tegen het huidige regime van China.

Hij noemt de voortdurende schending van de mensenrechten, de vervolging van de Falung Gong Beweging, de ‘heropvoedingskampen’, de bemoeienis en onderdrukking in Tibet, martelingen, moorden, noem maar op.

En terecht. Want ook al adopteren we uit China, en zijn we er naar vakantie geweest. Dat wil niet zeggen dat er alleen maar goeds over China valt te vertellen. Want dat is niet zo.

Eric geeft ook wat huiswerk mee:

Lees zoveel mogelijk over de Chinese aanpak van oppositie en ‘staatsvijanden’. Lees het werk van de beroemdste dissident, Harry Wu. Lees de website van zijn Laogai (Chinese Goelag)-Research Foundation. Lees van mevrouw Xiao Rundcrantz, voormalig Officier van ‘Justitie’ in de Volksrepubliek, Mijn rode schaduw, thans in de betere boekhandel.

Dat zijn weer een hoop interessante links die ik zeker ga bekijken. Weer nieuwe zaken om te leren over China.

Ik ben het eens met de strekking van zijn oproep. Want het kan gewoon niet door de beugel.

Neem de perikelen van Hu Jia, een aidsactivist die vorig jaar werd gearresteerd, in verband met zijn strijd voor mensenrechten in het licht van de Olympische Spelen.

Hij schreef een brief naar o.a. de president en premier van China en vroeg om maatregelen tegen de schending van mensenrechten.

Zoals een einde aan het gevangen zetten van mensen die protesteren tegen het onteigenen van hun land waar olympische gebouwen worden neergezet. Of tegen de discriminatie van migrantenarbeiders, of pleiten voor rechten voor de bouwvakkers op de olympische locaties.

Kortom, gewoon de fundamentele waarden zoals ze staan in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties.

Nou ,het gevolg laat zich raden, Hu werd opgepakt en zit nu opgesloten, zonder proces, advocaat of andere rechten waar hij juist voor pleitte.

Eric van Muiswinkel heeft de discussie over mensenrechten, Olympische Spelen en China flink aangezwengeld.

De Chinese ambassadeur in Nederland, Xue Hanqin, gaf zelfs aan dat de huidige discussie over de mensenrechtensituatie in haar land de gevoelens van het Chinese volk kwetst. Ze vind de bezwaren 'ongefundeerd'.

Nogmaals, ik ben het eens met de boodschap van Eric van Muiswinkel, maar ik twijfel bij zijn oproep:

Als ook maar een van jullie, individuele of teamsporter, coach of jurylid, besluit niet naar Peking te gaan, ben ik dankbaar en is mijn missie geslaagd. Want reken maar dat zoiets heel hard aankomt.

Zou dat werkelijk zo hard aankomen? Hoeveel atleten doen er in totaal mee aan de Olympische Spelen? In 2004 waren er dat zo'n 11.000! Hoe hard komt het dan aan, wanneer er een paar Nederlandse sporters ontbreken? Wie merkt dat?

Ik denk dat de Nederlandse maatschappij dat vooral merkt. De handelaren, de zakenlui. Want dit is flink gezichtsverlies voor de Chinezen, een smet op de "guanxi" met Nederland. Misschien dat ze dan toch liever zaken gaan doen met de Engelsen, die alleen maar pluimen aan China uitdeelt, in plaats van die lastige Hollanders.

Nee, ik denk, wanneer je dan toch iets wilt betekenen in deze discussie, als topsporter, dat je beter gewoon naar China kunt gaan. En dan van daaruit, voor zover dat kan in hun situatie, een boodschap over brengt over de mensenrechten situatie.

En dat kan heel subtiel. Eerst een medaille halen, en wanneer je dan op dat podium staat, om het goud in ontvangst te nemen, een mooi t-shirt draagt, met een klein logo van Amnesty International erop. :-)

Of tijdens een interview praten over het leveren van een topprestatie. Dat iedereen aan de top kan komen, als je maar je best doet. En dan een beetje refereren tussen de regels dat China ook de top kan bereiken op mensenrechten gebied. Ik noem maar wat.

Ik heb makkelijk praten, ik zit straks voor de televisie met een zak chips naar de Olympische Spelen te kijken. Ik heb geen invloed op de hotemetoten aldaar. het enige wat ik kan doen is af en toe aandacht besteden aan de situatie in China.

En dat heb ik bij deze gedaan...

Oja, tot slot nog een suggestie op de opmerking van Eric van Muiswinkel:

Feest niet mee. Niet binnen de lijnen en al helemaal niet in het Holland Heineken House. De Chinese organisatie wilde graag van te voren inzage in de teksten die Marco Borsato daar van plan is te zingen of we ze even voor de politie in het Engels wilden vertalen. Wat hebben we gelachen om dat berichtje in de krant. Je kan het ook anders opvatten.

Ik vind het nummer 'Rood' wel toepasselijk om in China te zingen! Een mooie referentie naar het 'rode' communisme, waar de kleur voor staat, en waar de kleur eigenlijk voor zou moeten staan. Ik ben benieuwd of dat nummer door de censuur is gekomen...