Gong Xi Fa Cai!

Gisteren hebben we samen met mijn schoonouders Chinees Nieuwjaar gevierd in Amsterdam.

Net als de voorgaande jaren stond er weer een grote tent op de Nieuwmarkt. Daar werden de fesitiviteiten en demonstraties in gehouden. Het was er druk, maar als ik de berichten zo lees, mochten we van geluk spreken.

In Den Haag was het talloze malen drukker! Twintigduizend man! Dat leek me toch iets te massaal.

Dan is de Amsterdamse viering wat knusser.

Het blijft een aparte ervaring om zoiets mee te maken, een stukje te mogen proeven van de rijke Chinese cultuur. En ook nu mochten we in de tent de ceremonie meemaken van het 'wekken van de leeuw'.

De loco-burgermeester van Amsterdam, Tjeerd Herrema, had de eer om dit te mogen uitvoeren. Eerst werden er stipjes of pupillen geschilderd op de ogen van de leeuw, zodat hij kon zien. Daarna waren de oren aan de beurt, zodat hij ons kon horen, de neus en tong voor de reuk en smaak, en als laatste werd er een stipje midden op zijn hoofd gezet. Hiermee werd de 'bezieling' in de leeuw geblazen en kwam hij tot leven!

Daarna eet de leeuw een krop sla op, dit is een symbool van een nieuw, fris begin. Het frisse groen van de lente. Hij spuugt de sla weer in stukjes uit, en wanneer je zo'n stukje vangt, brengt dat weer geluk. En voorspoed in de zaken.

En na het verorberen van een krop sla, trok de leeuw naar buiten, op weg naar het vuurwerk. Dat zagen we helaas te laat, alleen een grote witte rookwolk boven het plein liet zien dat er flink wat werd afgeknald. Maar dat werd later weer goedgemaakt.

Zo snel we konden liepen we door naar een bepaalde Chinese winkel. Vorig jaar hebben we daar ook binnen gestaan, en dat vonden we toen heel speciaal om te zien hoe de winkel werd gezegend. Toen stonden we in de winkel, deze keer stonden we buiten bij de voordeur.

Eerst werd de boel voorbereid, een flinke rol vuurwerk werd uit het raam gehangen.

En daarna werd het vuurwerk aangestoken, een gigantische herrie!

Nou ben ik een groot liefhebber van vuurwerk, maar deze keer werd het iets te gortig. We stonden nogal erg dichtbij. TE dichtbij. De rotjes vlogen om de oren en af en toe voelde ik een hard stukje tegen mijn neus of voorhoofd stuiteren. En langzaam werd alles bedekt met een soort rood poeder. De lens van de camera, mijn jas, mijn haar, auto's in de buurt, alles zat onder stof!

Nadat iedereen weer was bekomen van al het geweld, stapte de draak op de sla af en na veel heen en weer dansen, springen en draaien, stortte hij zich op de krop.

En gelukkig voor de eigenaar van de zaak, werden er stukjes sla zijn kant op gespuugd en kon hij er een flink gedeelte van vangen! Dus dat belooft goede tijden voor zijn winkel!

Natuurlijk hebben we zelf ook een tijd rondgehangen in die winkel. Want er was genoeg te zien. En het begon zo te kriebelen daarbinnen! Zoveel mooie dingen om te kopen. Misschien toch maar een receptenboek? Of gewoon van die geinige kleine gouden ratjes met chocolade erin? Of spelregels van Mahjongh? Of toch maar een wokbrander? Een Chinese fonduepan? Hakmessen? Servies? Te veel!! Uiteindelijk hebben we helemaal niets gekocht, althans, niet in die winkel.

Natuurlijk zijn we ook naar de Chinese tempel gegaan. En voor ons eigen persoonlijke geluk hebben we daar een kaarsje aangestoken.

Uiteindelijk hebben we de dag afgesloten in een Chinees restaurant, waar we weer lekker hebben gesmuld van verschillende gerechten.

Oh, wacht, we hebben ook nog wat dingen gekocht! In een boekenzaak hebben we het eerste deel van de Chinese versie van Jip en Janneke gekocht. In de loop van de week val ik ook nog wel een Hema binnen om de bijbehorende Nederlandse versie te kopen.

En verder hebben we ook nog een leerboek voor de Chinese taal gekocht, tesamen met een werkboek en 2 cd's. De titel is: Learn Chinese with me. Een leerboek, meer op kinderen gericht, met plaatjes en oefeningen. Lekker duidelijk en simpel opgezet dus! Daar gaan we een keer mee aan de slag, zelfstudie Chinees. Nog even en we spreken het vloeiend! Ahem.

Het was een geslaagde dag en vooral het lekkere weer maakte het helemaal af! Veel mooie dingen gezien, ook veel adoptiestellen. Veel onbekende, maar ook bekende gezichten. Ik ben dan weer veel te verlegen om iets te zeggen, en soms twijfel ik dan ook: "Zijn ze het nu of niet? Ik herken ze van de website...of zijn ze het niet?"

Daarna kijk ik op hun website en dan blijkt dat ik het toch goed heb gezien. In de toko zag ik 1 bekend gezicht en ook ergens in een straat in Amsterdam. 'Zijn ze dat nou of niet?' Jawel dus! Volgende keer zal ik wel iets zeggen. :-)

Tot volgend jaar dan weer!