?

Ik heb een tijdje over de titel van dit stukje zitten denken.

'Heftig.', 'Verschrikkelijk.','Een droom in duigen.','Ongemakkelijke waarheid.','Belazerd.','Oude koeien.','Stop adopties uit China.'?

Ga zo maar door.

Het gaat om de uitzending van Netwerk. Dat hebben we net samen zitten kijken. Na afloop staarden we naar het scherm...tja. Wat nu? We hebben al veel moeten slikken de afgelopen tijd, maar dit stuk kan wel eens te groot zijn om te slikken. Dat overleven we niet.

Waar gaat het over?

Twee dingen.

Het 1 kind beleid van China neemt kinderen weg van families en zet deze in tehuizen. Deze kinderen zijn 'onwettig', ouders niet getrouwd, geen vergunning, noem maar op. De ouders moeten een boete betalen, die ze onmogelijk kunnen opbrengen. Na lang sparen hebben ze het geld bij elkaar, en dan blijkt hun kind al weg te zijn naar het buitenland. Ze hebben geen mogelijkheden meer om hun kind te zien, nooit meer.

En de adoptieouders gaan ervan uit dat hun kind te vondeling is gelegd...

En dan de handel. Kinderhandel. Eerst dacht ik nog dat er weer oude koeien uit de sloot werden gehaald. Weer dat Hunan schandaal. Het is me ook niet duidelijk of het in deze reportage nu alleen dat gebied betreft, of heel China. Kinderen worden verkocht aan tehuizen voor een paar honderd euro, tehuizen passen de papieren aan en stappen naar het politiebureau om te vertellen dat ze een 'vondeling' hebben. De officiële papieren worden gemaakt en het kind wordt ter adoptie aangeboden aan het buitenland, tegen een flink bedrag.

En de adoptieouders gaan ervan uit dat hun kind te vondeling is gelegd...

Wat zegt Netwerk? Het schandaal is groter. Het betreft heel veel kinderen, niet die paar kinderen waar China het over heeft. Nee, duizend kinderen. Duizend!!

Tot drie keer toe hebben de Nederlandse autoriteiten informatie gewonnen bij China, tot drie keer toe heeft China gezegd dat er niks aan de hand was. Alles is geregeld, de mensen zijn gearresteerd, het betreft een handjevol kinderen, zo, klaar, ga maar weer naar huis.

Willen wij zo ouder worden? Willen we een kind, waarvan er misschien in China ouders zijn, die radeloos zijn, en zich afvragen waar hun gewenste, geliefde zoon of dochter is? Wat voor zekerheid heb je, dat je kind echt een vondeling is? Geen!

Maar het is me niet helemaal duidelijk...

Betreft dit nu heel China? Of alleen de provincies, of de tehuizen die in de reportage worden genoemd?

Gevolgen
Wat voor gevolgen gaat dit hebben? Dat er iets gaat gebeuren, dat is wel zeker:

Reactie van Wereldkinderen:
Ina Hut van Wereldkinderen wil dat Justitie de zaak tot op de bodem uitzoekt. “Als blijkt dat de CCAA ons daarover niet goed heeft geïnformeerd dan zouden we, naar mijn gevoel, moeten stoppen. We moeten er van op aan kunnen dat we werken met een betrouwbare autoriteit. Als China niet betrouwbaar is, kunnen we daar niet mee werken”, zegt Hut in Netwerk.

Gaat China dicht? Als adoptiekanaal? Tijdelijk? Voorgoed?

Meiling reageert:
De belangen van het adoptiekind vragen echter dat de in Netwerk getoonde praktijken nader onderzocht worden. Meiling heeft daarom aan het Ministerie van Justitie om een onderhoud gevraagd om te bezien hoe in deze moet worden gehandeld. Gelet op de internationale context waarbinnen de adopties vanuit China spelen zal Meiling deze kwestie ook bij de Europese organisatie van adoptiebemiddelaars (Euradopt) aan de orde stellen.

Meiling heeft geleerd van het India-schandaal en is erg zorgvuldig en voorzichtig. Dit wordt breed aangepakt, en komt in de Europese molen terecht...

Deze reportage van Netwerk is een flinke steen in een vijver. Eerst een flinke plons, en daarna zie je kringen in het water. Die worden steeds groter en groter en gaan verder en verder. De vraag is, of het water over de rand slaat, of weer rustig wordt.

Ongeacht of het oude koeien zijn, ongeacht of het heel China of een stukje van China betreft, ongeacht of het een uitzondering of de meerderheid is, ongeacht hoe verschrikkelijk het is voor de kinderen, hun ouders, de reeds geadopteerde kinderen, hun adoptieouders, er is een slapende draak wakker gemaakt.

De regering gaat zich ermee bemoeien. De ChristenUnie wil een spoeddebat met de minister van Justitie en vindt dat alle adopties uit China moeten worden gestopt.

Ook andere parlementariërs pleiten voor een al dan niet tijdelijke opschorting van adopties uit China.

Dat is nogal wat!

Onze gedachten
Onze gedachten vliegen van links naar rechts, van boven naar beneden. Gekleurd door emotie, misschien wat kort door de bocht. Ongenuanceerd. Twijfel. Boosheid. Verdriet. Veel verdriet. En onzekerheid...

Dit gaat gevolgen hebben. Dit is niet weer zo'n zoveelste negatief bericht. Er zullen dingen gaan gebeuren...maar wat?

Of zal het toch weer doodbloeden? Komt hierna gewoon weer Wilders in het nieuws en horen we er niks meer van?

Maar dan nog, duidelijk is, dat China ons niet serieus neemt als adoptieouders. We worden voor de gek gehouden, net zoals ze al jaren hun eigen volk voor de gek houden. Hoe zeg je dat ook alweer? Pappen en nathouden, alles om de goede orde te bewaren.

En wat als Nederland straks op hoge poten naar China vertrekt om maatregelen te eisen? Wat doet China wanneer ze door zo'n klein pieplandje terecht wordt gewezen? Zal het gezichtsverlies accepteren? Of doen ze wat ze al vaker hebben gedaan. Zorgen dat ze er geen last meer van hebben, ergo: Nederland kan voortaan fluiten naar hun Chinese adoptiekinderen?

Wat nu als China als adoptiekanaal wordt opgeschort? Moeten we dan langer wachten? Nog maar een jaar? Of meer? Of krijgen we ons geld terug van Wereldkinderen?

Wie geeft wat om dat geld? Dat is niet belangrijk. Onze droom valt dan in duigen. Weg toekomstdroom, weg pappa en mamma. Kinderkamer te koop op Marktplaats. Toch maar IVF dan? Principes overboord? Of accepteren dat het zo moet zijn dan? Of misschien een ander land? Of? Of? Of wat?

Wat nu met al die mensen die een kind uit die provincie hebben? Uit die bewuste periode? Man! De onzekerheid! Hoe vertel je dat later aan je kinderen?! Zullen de papieren kloppen? Gek zou ik ervan worden.

En andere mensen om ons heen, die zo uitkijken naar dat lichtpuntje wat komen gaat, een kinderwens vervuld, na allerlei ellende iets positiefs, en dan dit!

En tenslotte, ja, die Chinese kinderen, en hun ouders. Verkocht, gestolen, weggehaald. Al die bergen verdriet, ellende. Die onmacht, het onrecht, zoiets KAN gewoon niet, MAG gewoon niet! Daar moet echt wel iets aan gedaan worden. Maar wat? En hoe? En door wie?

Pfff..

Leeg. Even nonstop doorgetypt. Maar nog steeds het gevoel dat ik nog maar een fractie heb gezegd wat ik wilde. Dat machteloze gevoel. Die onzekerheid. Wat moeten we ermee? Wat kunnen we ermee?

Misschien eerst maar eens wat slapen. De boel laten bezinken. Dit is een eerste rauwe reactie, morgen zien we het misschien weer anders. Of is er wat meer bekend. Eens kijken of Wereldkinderen een brief gaat sturen. De Rode Draad checken, kijken wat andere mensen ervan vinden...

Goed.
Welterusten...

Hier nog wat extra info:
Trailer reportage
Meer beeldmateriaal
Chinese adoptiekinderen afgepakt van ouders met meer informatie van Netwerk
Nu.nl: Nederland wil uitleg van China over adopties
Trouw: ChristenUnie: schort adoptie uit China op
Trouw: Weer ophef rond adoptie uit China
Trouw: Hirsch Ballin vraagt China opheldering over adoptie