Ogen op China

Het zal jullie vast wel niet ontgaan zijn. China komt de laatste tijd ontzettend veel in het nieuws. Vooral allerlei misstanden worden aandachtig besproken, in de aanloop van de Olympische Spelen.

Het laatste nieuws bijvoorbeeld dat Blof heeft besloten om niet naar China te gaan.

Blof doet al mee aan het festival Ticket for Tibet, waarbij de aandacht wordt gevestigd op de Chinese onderdrukking en bezetting van Tibet. Tja, dan kan je met goed fatsoen niet meer richting Beijing te gaan, om te gaan optreden in het Holland House. Dus dat doen ze dan ook niet. Goeie actie.

Het festival lijkt me trouwens erg leuk, een gebeurtenis met een boodschap, goeie muziek en ook nog eens niet zo belachelijk duur als andere festivals! Misschien de moeite waard om eens te gaan kijken...

Een ander festival dat er aan komt is het Amnesty International Film Festival. Diverse films en documentaires over mensen en hun strijd voor een rechtvaardig leven. En dan is het natuurlijk ook geen verrassing dat er films worden vertoond over China.

Een van die films is 'China's Stolen Children'. Van dezelfde makers van de documentaire 'The Dying Rooms'.

De documentaire gaat over het één kind beleid van China en het resulteren in een grootschalige diefstal en kinderhandel in China. Wij denken dat kinderen vaak te vondeling worden gelegd, wanneer ze niet gewenst zijn door de ouders. Maar een verzwegen werkelijkheid is, dat kinderen ook verkocht worden door de ouders!

De documentaire bestaat uit grotendeels illegaal gefilmde interviews met wanhopige ouders van gestolen kinderen, een handelaar die zelfs zijn eigen zoon heeft verkocht en ouders die hun dochter afstaan bij gebrek aan andere mogelijkheden.

Genoeg denkvoer dus, en dan heb ik het nog niet eens over onze rol in het geheel, als aanstaande adoptieouders...

Ik moet er nog even de tijd voor nemen om de documentaire te bekijken. De laatste tijd heb ik even wat behoefte aan meer luchtigheid en positiviteit, dus ik heb de film nog niet bekeken. Maar dat gaat niet zo lang meer duren. Om de film te zien hoef ik niet trouwens naar het festival te gaan en jullie ook niet. Hieronder staan 9 You Tube films, die samen de gehele documentaire vormen.

Deel 1: (9:39 min)

Deel 2: (9:47 min)

Deel 3: (9:33 min)

Deel 4: (9:44 min)

Deel 5: (9:10 min)

Deel 6: (9:49 min)

Deel 7: (9:43 min)

Deel 8: (9:08 min)

Deel 9: (8:22 min)

Nieuwe supermarkt!

Ik kan mijn hartje weer ophalen, er is weer een nieuwe supermarkt in Eindhoven!!! Woehoe!

Een supermarkt? Moet ik daar nou zo blij over zijn?

Jawel, want het is een Aziatische supermarkt! Weer boordevol met spannende etenswaren uit het verre Oosten. Afgelopen vrijdag ben ik er gaan kijken. En ik was gewoon een klein jongetje in een speelgoedwinkel. Leuk!

Meteen al bij de binnenkomst liggen er Chinese krantjes, een paar vage reclame scheurkalenders, ook vol Chinese tekens. En daarna komen de schappen vol met exotische groenten en andere produkten.

Ik heb er vreemd fruit of rare groente zien liggen, waarvan ik nu nog geen flauw idee heb wat het nu moet voorstellen. En zeer veel verschillende soorten vis, van Tilapia filet tot snoek, van inktvissen tot moten haai. Ik krijg nu al zin om het een en ander te gaan proberen.

Ik heb me trouwens heel erg ingehouden, alleen maar wat van die mini paksoitjes en een pakje Indiaas naan brood gekocht. Heel erg weinig eigenlijk. Een beetje een dubbel gevoel ook, want we kopen bijna alleen biologisch of lokaal geteelde etenswaren. En dan zie je paling, overgevlogen uit Zuid-Korea, tja, daar sta je dan met je principes!

Maar dat komt wel goed, binnenkort ga ik er gewoon lekkere dingen kopen.

Wat een geluk eigenlijk, dat we zo dicht bij Eindhoven wonen. Ik heb nu ondertussen vijf Aziatische supermarkten gevonden, inclusief deze nieuwe. Stiekem heeft Eindhoven volgens mij best een grote Chinese gemeenschap.

De laatste nieuwe winkel heet dus:

Amazing Oriental
LangDonkenstraat 7

Dat is ergens achter het PSV stadion, waar vroeger Super de Boer heeft gezeten. Ga er eens kijken zou ik zeggen.

Ik ben benieuwd wat dit voor gevolgen heeft voor de kleinere winkels. Ik kan me best voorstellen dat zo'n grote supermarkt goedkoper kan inkopen en meer keuze heeft dan de kleinere toko's. Zelf is men daar ook wel bang voor.

Maar ik zal ook nog wel naar de kleinere winkels gaan. Daar is toch een andere sfeer dan zo'n hele grote supermarkt. Daar 'stinkt' het nog naar exotisch eten en ligt alles hutjemutje in de schappen. Dat is toch net gezelliger dan zo'n kille supermarkt.

En...wat ik nog niet bij Amazing Oriental heb gezien...verse vis! De grote bakken water met levende vissen en kreeften. Dus wat dat betreft hebben de kleinere toko's een troef in handen!

Hoe dan ook, binnenkort gaat deze meneer shoppen en aan de slag in de keuken....

Smakelijk!

Film: The Promise

Ik heb weer eens een avondje doorgebracht met wat DVD's die ik nog wilde bekijken. Eentje daarvan was de Chinese film: The Promise (Wu Ji).

Dit is een soort spektakel/sprookjes/mythisch-achtige film van de regisseur Chen Kaige. Aangezien ik zijn vorige film 'Together' zeer de moeite waard vond, was ik best benieuwd naar deze film.

Dus hoe was deze film? Tja. Ik had er wat meer van verwacht. Eerst maar eens het verhaal. Ook dat is ingewikkeld.

Het kleine meisje Qingcheng krijgt een keuze van een godin Manshen. Een mooi leven vol luxe en macht, maar in ruil daarvoor zal ze nooit geluk in de liefde vinden.

Vele jaren later zien we haar als een minnares van de keizer. Het paleis van de keizer wordt aangevallen door een man, genaamd Wuhuan. De keizer wordt gedood door Kunlun, een slaaf van een generaal van de keizer, genaamd Guangming. En de slaaf redt het leven van Qingcheng. Zij denkt dat ze is gered door de generaal, aangezien de slaaf als hem was vermomd.

Volg je het nog?

De generaal wordt uiteindelijk ook verliefd op Qingcheng, terwijl Kunlun eigenlijk ook verliefd op haar is. Ondertussen heb je die man Wuhuan nog. Die wil met zijn slaaf de generaal Guangming vermoorden. Die slaaf en de slaaf Kunlun blijken uit hetzelfde land te komen en hebben allebei magische krachten. Beide slaven keren zich tegen Wuhuan en willen hem doden. Ook Guangming en Qincheng willen Wuhuan doden. Op het eind van de film komt iedereen bij elkaar en volgt er een spectaculaire ontknoping.

Zoiets dus.

Is de film de moeite waard? Nou, als je, net als ik, gek bent van dingen gerelateerd aan China, dan moet je hem gewoon kijken. Maar als je graag een kwalitatief goeie film wilt zien....mwah...laat hem dan maar liggen.

Het schijnt de duurste film ooit van China te zijn, maar het is er niet aan af te zien. De speciale effecten zijn zo slecht, een beetje knullig en nep. En het acteren is ook niet geweldig. Zwaar overdreven en een huilscene van Kunlun was eerder lachwekkend dan ontroerend.

Het is een leuke film voor een keertje, maar ik kijk veel liever naar Together dan naar deze film!

Mocht je toch de trailer willen zien, kijk dan hier.

Kokkerellen: Jiaozi

De laatste tijd is het koken er wat bij ingeschoten. Te druk, te laat thuis, of Alinda had al iets gemaakt. Dus het begon weer wat te kriebelen van binnen, om weer eens wat te gaan proberen. Want koken doe ik graag!

Aangezien ik niet naar die workshop van Jiaozi kon gaan, besloot ik om zelf maar eens wat in elkaar te flansen.

Dus heb ik hier voor jullie een receptje van Jiaozi-hatseflats-Patrick-stijl!

Aangezien ik het allemaal uit de losse pols heb gedaan, heb ik niet precies alle maten en afmetingen erbij staan. Maar zo'n ramp is dat niet, want je maakt gewoon net zoveel tot je genoeg hebt. :-)

Het kost ook niet al te veel tijd, althans, als je 4 stuks maakt. Het zal wel wat langer duren wanneer je er zo'n 40 maakt, of meer!

Eerst meng je wat bloem en een snufje zout, met een ietsiepietsie olie en water. Meng alles zodanig door elkaar, dat je uiteindelijk een stevig, glad en veerkrachtig deeg hebt.

Draai er daarna een aantal kleine balletjes van. Maar die balletjes daarna plat met de deegroller, op een met bloem bestoven oppervlak. Anders plakt de boel aan elkaar.

Wanneer je een aantal van die platte pannenkoekjes hebt gemaakt, begin je met de vulling.

Ik zelf heb een stukje prei gesnipperd, tesamen met wat knoflook. Wat bieslook erdoor en wat fijngehakte gember. wat peper en zout.

Je kan ook wat gehakt nemen om als vulling te gebruiken. Wij hebben van dat vegetarisch Tivali gehakt gebruikt, ook dat gaat prima.

Alles goed door elkaar roeren met wat rijstwijn, sojasaus en eventueel wat meel met water om het wat plakkerig te maken.

Leg daarna een beetje van de vulling op het deegrondje. Maak de randen van het deegrondje wat nat en vouw het dubbel. Knijp de randjes stevig tegen elkaar.

Maak daarna wat vouwtjes in de rand om het er allemaal wat mooier uit te laten zien.

Wanneer je een aantal van zulke pakketjes hebt gemaakt, breng je een pan water aan de kook en daar kook je de jiaozi in, zo'n 8 tot 10 minuten lang.

Tenslotte eruithalen, en opdienen. Voila!

We hebben er lekker van zitten smullen. Ze zien er misschien niet zo uit als in een Chinees reastaurant, maar de smaak was prima. 'Net echt,' volgens Alinda. Dus dan is het goed!

We hebben het gecombineerd met een ander favoriet gerecht, pittige aubergines. En verder wat spitskool, preireepjes met portabello paddestoelen geroerbakt, geblust met rijstwijn en sojasaus. Jammie!

Smakelijk eten!

Belangrijke lessen voor ouders

Natuurlijk bereiden we ons goed voor op alles wat maar met adoptie te maken heeft. Maar we beseffen heel goed, dat we ons niet alleen maar op adoptie moeten richten.

We krijgen tenslotte een kind! Dus is het uiterst belangrijk om ons ook te verdiepen in het ouderschap!

Gelukkig zijn er veel wijze lessen te vinden op het Internet. Waaronder een flink aantal duidelijke instructies, hoe je nu moet omgaan met een jong kindje.

En die wil ik graag met jullie delen, zo heeft iedereen iets aan deze nuttige tips!
Klik op de plaatjes voor een grotere versie....

Gong Xi Fa Cai!

Gisteren hebben we samen met mijn schoonouders Chinees Nieuwjaar gevierd in Amsterdam.

Net als de voorgaande jaren stond er weer een grote tent op de Nieuwmarkt. Daar werden de fesitiviteiten en demonstraties in gehouden. Het was er druk, maar als ik de berichten zo lees, mochten we van geluk spreken.

In Den Haag was het talloze malen drukker! Twintigduizend man! Dat leek me toch iets te massaal.

Dan is de Amsterdamse viering wat knusser.

Het blijft een aparte ervaring om zoiets mee te maken, een stukje te mogen proeven van de rijke Chinese cultuur. En ook nu mochten we in de tent de ceremonie meemaken van het 'wekken van de leeuw'.

De loco-burgermeester van Amsterdam, Tjeerd Herrema, had de eer om dit te mogen uitvoeren. Eerst werden er stipjes of pupillen geschilderd op de ogen van de leeuw, zodat hij kon zien. Daarna waren de oren aan de beurt, zodat hij ons kon horen, de neus en tong voor de reuk en smaak, en als laatste werd er een stipje midden op zijn hoofd gezet. Hiermee werd de 'bezieling' in de leeuw geblazen en kwam hij tot leven!

Daarna eet de leeuw een krop sla op, dit is een symbool van een nieuw, fris begin. Het frisse groen van de lente. Hij spuugt de sla weer in stukjes uit, en wanneer je zo'n stukje vangt, brengt dat weer geluk. En voorspoed in de zaken.

En na het verorberen van een krop sla, trok de leeuw naar buiten, op weg naar het vuurwerk. Dat zagen we helaas te laat, alleen een grote witte rookwolk boven het plein liet zien dat er flink wat werd afgeknald. Maar dat werd later weer goedgemaakt.

Zo snel we konden liepen we door naar een bepaalde Chinese winkel. Vorig jaar hebben we daar ook binnen gestaan, en dat vonden we toen heel speciaal om te zien hoe de winkel werd gezegend. Toen stonden we in de winkel, deze keer stonden we buiten bij de voordeur.

Eerst werd de boel voorbereid, een flinke rol vuurwerk werd uit het raam gehangen.

En daarna werd het vuurwerk aangestoken, een gigantische herrie!

Nou ben ik een groot liefhebber van vuurwerk, maar deze keer werd het iets te gortig. We stonden nogal erg dichtbij. TE dichtbij. De rotjes vlogen om de oren en af en toe voelde ik een hard stukje tegen mijn neus of voorhoofd stuiteren. En langzaam werd alles bedekt met een soort rood poeder. De lens van de camera, mijn jas, mijn haar, auto's in de buurt, alles zat onder stof!

Nadat iedereen weer was bekomen van al het geweld, stapte de draak op de sla af en na veel heen en weer dansen, springen en draaien, stortte hij zich op de krop.

En gelukkig voor de eigenaar van de zaak, werden er stukjes sla zijn kant op gespuugd en kon hij er een flink gedeelte van vangen! Dus dat belooft goede tijden voor zijn winkel!

Natuurlijk hebben we zelf ook een tijd rondgehangen in die winkel. Want er was genoeg te zien. En het begon zo te kriebelen daarbinnen! Zoveel mooie dingen om te kopen. Misschien toch maar een receptenboek? Of gewoon van die geinige kleine gouden ratjes met chocolade erin? Of spelregels van Mahjongh? Of toch maar een wokbrander? Een Chinese fonduepan? Hakmessen? Servies? Te veel!! Uiteindelijk hebben we helemaal niets gekocht, althans, niet in die winkel.

Natuurlijk zijn we ook naar de Chinese tempel gegaan. En voor ons eigen persoonlijke geluk hebben we daar een kaarsje aangestoken.

Uiteindelijk hebben we de dag afgesloten in een Chinees restaurant, waar we weer lekker hebben gesmuld van verschillende gerechten.

Oh, wacht, we hebben ook nog wat dingen gekocht! In een boekenzaak hebben we het eerste deel van de Chinese versie van Jip en Janneke gekocht. In de loop van de week val ik ook nog wel een Hema binnen om de bijbehorende Nederlandse versie te kopen.

En verder hebben we ook nog een leerboek voor de Chinese taal gekocht, tesamen met een werkboek en 2 cd's. De titel is: Learn Chinese with me. Een leerboek, meer op kinderen gericht, met plaatjes en oefeningen. Lekker duidelijk en simpel opgezet dus! Daar gaan we een keer mee aan de slag, zelfstudie Chinees. Nog even en we spreken het vloeiend! Ahem.

Het was een geslaagde dag en vooral het lekkere weer maakte het helemaal af! Veel mooie dingen gezien, ook veel adoptiestellen. Veel onbekende, maar ook bekende gezichten. Ik ben dan weer veel te verlegen om iets te zeggen, en soms twijfel ik dan ook: "Zijn ze het nu of niet? Ik herken ze van de website...of zijn ze het niet?"

Daarna kijk ik op hun website en dan blijkt dat ik het toch goed heb gezien. In de toko zag ik 1 bekend gezicht en ook ergens in een straat in Amsterdam. 'Zijn ze dat nou of niet?' Jawel dus! Volgende keer zal ik wel iets zeggen. :-)

Tot volgend jaar dan weer!

Alvast een gelukkig nieuwjaar!

Jawel, het is alweer bijna zover. Morgen is het weer Chinees Nieuwjaar!

Het jaar van de Rat is dan aangebroken. Zal dit dan het jaar zijn waarin ons toekomstige kind zal worden geboren? Of zal het volgend jaar worden?

Het blijft raden, want we dachten al eerder dat het het jaar van de Hond zou zijn, en daarna het jaar van het Varken. Deze keer is de Rat aan de beurt en volgend jaar de Os. Dan zullen we toch zeker wel in de buurt zitten!

Maar goed, vandaag is het de dag van het samenzijn met de familie. Iedereen komt bij elkaar en gaat lekker eten. Zoals Jiaozi, een typische lekkernij voor het nieuwjaar. Ik had trouwens bijna aan een workshop meegedaan, om die hapjes te maken. Maar jammer genoeg was dat overdag tijdens werktijd, anders was ik zeker van de partij en had ik ze vandaag misschien wel zelf gemaakt!

Na het eten is het wachten op de jaarwisseling en wordt er natuurlijk weer een hoop vuurwerk afgeschoten. Daarna, de volgende dag, krijgen de kinderen een rood envelopje met geld van hun ouders, en gaat men op familiebezoek.

Eigenlijk is er niet zoveel verschil met ons eigen nieuwjaar. Ook wij knallen heel wat vuurwerk af en bezoeken de familie. Vervang de jiaozi door oliebollen en je bent klaar!

Wat ik een hele leuke traditie vind, is de week voor het nieuwjaar, de eerste dag van die week heet 'Xiao Nian'. (Klein Nieuwjaar). In die periode wordt het hele huis van onder tot boven schoongemaakt. Flink geveegd, om al het ongeluk de deur uit te vegen. En...de Keuken God komt langs!

Deze KeukenGod komt kijken hoe goed de familie zich heeft gedragen het afgelopen jaar en gaat dan naar de grote baas in de Hemel: 'De Jade Keizer' Daar brengt hij rapport uit over het wel en wee van de familie.

Het is de kunst om die KeukenGod van tevoren goed te verwennen met allerlei lekkere dingen, dus worden er zoetigheden geofferd. Zo zit zijn mond zo vol met eten, dat hij moeite heeft met praten, mocht hij negatieve dingen te vertellen hebben. Als hij daar nog aan denkt, want al die lekkernijen geven hem natuurlijk goede zin!

Vaak hangt er een kartonnen afbeelding van hem naast het fornuis in de vele huizen. Voor de zekerheid smeren ze ook nog eens wat honing om zijn mond, zodat hij alleen maar zoete dingen zal vertellen. Of men gebruikt zelfs wat wijn, zodat hij helemaal in de war raakt en een slecht geheugen krijgt!

Ik heb medelijden met hem, al die miljoenen Chinezen die hem zo behandelen. Ik zie hem al staan voor de Jade Keizer, straalbezopen, plakkend van de zoetigheid en complete wartaal uit te kramen. Arme man...

En hij had al zo'n moeilijk leven, de legende van de KeukenGod is een mooi verhaal.

Een rijke boer genaamd Zhang had alles wat zijn hartje begeerde, maar toch verliet hij op een dag zijn vrouw voor een ander. Hij leefde een uitbundig leven en uiteindelijk verloor hij zijn minnares en zijn rijkdom.

Veel later klopte hij half dood van de honger bij een huis aan. Daar viel hij op de drempel flauw van ellende. Hij werd opgevangen en verzorgd. Na een tijd kwam hij weer bij, gezond en wel. Hij lag op een bed, in een warme keuken met een werkend fornuis.

Op dat momen kwam hij erachter dat zijn vrouw, die hij verlaten had, hem had opgevangen en verzorgd. Uit pure schaamte stortte hij zich in het fornuis en ging hij in vlammen op.

Eenmaal in de hemel vertelde hij zijn verhaal bij de Jade Keizer. Die was zo onder de indruk dat hij Zhang tot KeukenGod bombardeerde. En zodoende hangt zijn afbeelding dus nu bij miljoenen fornuizen in China.

Zelf doen we niet zo veel met het Chinese nieuwjaar. Nou ja, in het kader van het hele huis schoonmaken, we hebben een nieuwe stofzuiger gekocht! Telt dat ook mee?

En komend weekend gaan we naar de viering kijken in Amsterdam, dus dat is wel leuk.

Tot slot geef ik nog een paar links naar filmpjes op YouTube. Een zestal nieuwjaarsliedjes, leuk gezongen door Chinese kinderen. Sommige clips zijn ontzettend fout, maar dat maakt het weer leuk.

De eerste kan je in deze log bekijken, voor de andere vijf, klik je op de links onder het filmpje.

Gelukkig nieuwjaar!!

Chinese New Year Song 02
Chinese New Year Song 03
Chinese New Year Song 04
Chinese New Year Song 05
Chinese New Year Song 06

CCAA update februari

Tegenwoordig kunnen we dus niet meer op de site van het CCAA kijken voor de laatste status. Maar vandaag zag ik op de Meiling-site, dat het CCAA weer heeft gematched!

Van CCAA krijgen we het bericht dat er, net voor het Chinees Nieuwjaar op 7 februari, weer een matchingronde is geweest. Dossiers met een inlogdatum t/m 27 december 2005 krijgen een voorstel. Dat betekent dat er 8 dagen gematcht zijn.

Mwah, 8 dagen, dat is niet zo heel slecht eigenlijk. Een van de beste prestaties binnen de afgelopen 10 maanden, dus wat dat betreft hebben we niet te klagen!

Aantal dagen aan dossiers die gematched zijn

We hebben nu zo'n 60 procent van onze weg afgelegd, nog maar 134 dagen te gaan.

De prognose staat nog steeds op begin 2010, en dat zal vast wel nog even zo blijven. Hoewel ik natuurlijk stiekem wel hoop dat het nog wat gaat opschuiven richting 2009. Maar dat zien we tegen die tijd wel.

Grote kans dat ze December 2007 de volgende matching hebben afgesloten! Spannend om te zien, hoeveel dagen van januari ze erbij zullen nemen.

We wachten maar weer geduldig af....