Dezelfde reportage, ander land

Nog niet zo lang geleden hebben we dus de Netwerkreportage gezien. Met alle gevolgen van dien. Alles stond op zijn kop, en een Nederlandse delegatie trekt richting China om opheldering te vragen.

Toen vroeg ik me af, of het alleen bij Nederland beperkt zou blijven. Als het om echte wantoestanden zou gaan, dan moeten andere landen dit toch ook oppikken?

Nou, die vraag wordt nu werkelijkheid. Een soortgelijke reportage wordt nu ook op de Belgische televisie uitgezonden.

Dus, morgen, donderdag 27 maart weer allemaal voor de buis:

Donderdag 27 maart om 21.30 uur op Eén. 'Koppen'
Chinese kinderen afgepakt voor adoptie

Dit is dezelfde reportage als die van Netwerk, althans, de naam Netwerk wordt genoemd las 1 van de reportagemakers. Dus we zullen vast en zeker dezelfde beelden gaan zien.

Wat als je als nietsvermoedende ouder een kind adopteert uit China, en blijkt dat het misschien is afgepakt van z'n ouders, en/of verhandeld? Een nachtmerrie, maar het kan ook bij ons, in Vlaanderen. Chinese kinderen worden weggehaald van hun ouders, en in tehuizen gestopt, klaar voor buitenlandse adoptie. Dat vertellen Chinese ouders en grootouders zelf in Koppen. Een directeur van een tehuis geeft ook toe dat hij mensenhandelaars minstens tot eind 2005 betaald heeft voor vondelingen. Uit die tehuizen zijn ook kinderen naar Vlaanderen gekomen. Hoe zeker kan je als adoptieouder dan zijn dat je kind 'clean' is ?

"Ik kijk naar haar en denk, het kan toch niet waar zijn, dat er aan het andere eind van de wereld een mama en papa wachten op jou,' vertelt Tineke, wiens jongste adoptiekindje vorig jaar naar ons land kwam. "Mijn grootste angst is niet alleen dat ze misschien een verhandelde of ontvoerde baby is, maar vooral de onzekerheid, gaan we het ooit weten?" Tineke getuigt anoniem: "Ik wil mijn kind beschermen, ik mag het niet gedroomd hebben dat ze ooit te horen krijgt, jij bent misschien ontvoerd."

Een derde van de adoptiekinderen voor Vlaanderen komt uit China, op dit moment wachten 122 ouders op een Chinees kindje. Maar welke garanties heb je als adoptiedienst dat de kinderen die je aanneemt voor adoptie, niet afgepakt of verhandeld zijn. Koppen vraagt het aan Horizon, het adoptiebureau dat adopties vanuit China regelt, en Kind en Gezin. Moeten adopties uit China stoppen?

Nu ben ik erg benieuwd. Er worden Belgische adoptiebureaus geraadpleegd. Zij zullen vast wel dezelfde dingen zeggen als de Nederlandse. Dat alles goed onderzocht moet worden en dat het verschrikkelijk is wat er gebeurd.

Maar hoe zal het nu verder gaan in Belgie? Hoe reageert de regering daar? Ze hebben daar net een regering in elkaar geflanst sinds lange tijd, dus wie weet gaan ze hier op reageren. En hoe valt dit bij de Belgische (aspirant)adoptieouders?

Ik ben erg benieuwd. Ik ga zeker weer kijken, ook al zal dat wel weer moeilijk zijn. Eens kijken of de Belgen wat meer nuance brengen.... of niet....

Verhoging van donatie.

Zoals de meesten wel weten is adoptie niet goedkoop. Er komen heel wat kosten bij kijken, onderzoekskosten, administratiekosten, reiskosten, noem maar op.

De eerste kosten hebben we al achter de rug, daar had ik al eens over geschreven. Maar de tweede helft moet nog betaald worden, wanneer we naar China gaan.

Een onderdeel van die kosten is de financiële bijdrage aan het kindertehuis. Momenteel is deze nog 3000 dollar.

Wat deze kosten nu precies inhouden, weet ik niet zeker. Je betaalt voor de kosten van levensonderhoud van het kind, kleding. Misschien voeding, energiekosten, bepaalde kosten die het kindertehuis heeft gemaakt voor de tijd dat je kind daar heeft geleefd.

Drieduizend dollar is een flink bedrag, zeker voor China. Dus ik weet niet goed of dit een representatief bedrag is voor de gemaakte kosten of niet. Maar goed, we betalen het gedwee, want anders moeten we met lege handen naar huis!

Nu las ik het volgende nieuws van Wereldkinderen:


20-03-2008 VERHOGING DONATIE AAN DE TEHUIZEN

Van onze contactpersoon in China vernamen wij dat per 1 april de provincie Jiangsu de te ontvangen donatie gaat verhogen van US$ 3000 naar US$ 5000. Verwacht wordt dat ook andere provincies dit zullen overnemen. Wij houden u op de hoogte!

Meer niet.

Het betreft maar 1 provincie, maar de geruchten gaan dat snel andere provincies zullen volgen.

En daar heb ik een wat vreemd gevoel bij. Ik kan me best voorstellen, dat de kosten in de loop der tijden zijn gestegen, of dat de dollar nu erg laag staat. Maar toch?

Met die bedragen van kinderhandel in mijn achterhoofd en de schandalen in de kindertehuizen, waar de mensen dik geld hebben verdiend aan het 'goedkoop kopen' van een kind en 'duur verkopen' via adoptie...vind ik dit wrang.

Wat zijn de redenen dat het bedrag wordt verhoogd? Geld dit bedrag ook voor mensen uit China die vanuit dat tehuis willen adopteren? Dat is toch onbetaalbaar voor hen? Dat kan toch niet? Dat is toch tegenstrijdig met het Haags Adoptieverdrag?

Door deze acties krijg ik steeds meer het gevoel dat internationale adoptie 'big business' is. Laat die buitenlanders maar flink dokken. Waar gaat dit geld naar toe? Profiteren de kinderen hiervan? Of rijdt de directeur straks ineens in een dikkere auto? Wie controleert de besteding van dit bedrag eigenlijk?

Ik ben benieuwd of andere provincies snel zullen volgen of niet, en wat nu precies de officiële reden is van deze verhoging. Weet iemand of dat ergens staat vermeld?

Hoe dan ook, ik voel dat onze handen zijn gebonden, we zullen wel moeten betalen, anders kunnen we de hele adoptie wel vergeten, vrees ik. Maar ik zal dit niet meer van harte betalen, dat geef ik eerlijk toe...

TV tip: Adoptie

In tegenstelling tot al die spectaculaire reportages en schandalen op televisie, is er altijd 1 programma over adoptie geweest, waar ik heel tevreden over ben geweest.

En dat is het programma 'Adoptie' van de Belgische televisie. Er zijn al eerder twee reeksen van dit programma geweest, en nu dus het goede nieuws...er komt een derde reeks programma's aan!

Dus: TV-tip:

Adoptie
Aanstaande zaterdag om 21:20 uur op België Een.

Deze keer volgen ze 5 families in hun leven. En zoals ze het beschrijven lijkt het me nog veel interessanter dan voorheen:

Deze derde reeks onderscheidt zich van de vorige twee door haar nog meer genuanceerde kijk op adoptie, die toelaat een zo representatief mogelijk beeld te geven van het adoptielandschap, met zijn positieve en minder positieve kanten. Adoptie III volgt vijf gezinnen, elk met hun eigen verhaal: menselijk, aangrijpend en soms zenuwslopend.

Wat me ook zeer aanspreekt is: dat het proces van een adoptie gevolgd wordt vanuit het perspectief van het kind. Hoe zien de laatste dagen eruit van een 8-jarig Haïtiaans meisje dat weldra op het vliegtuig naar België wordt gezet? Hoe past ze zich aan het leven in België aan?

Ik ben erg benieuwd. Klik hier voor de site over het programma en meer informatie.

Kijken allemaal, dit is een kans voor een genuanceerd en interessant beeld.

Een strohalm

Het is niet goed voor de gemoedsrust. De sensatie van de media, roepende kamerleden over stoppen, adoptieouders in paniek. Onzekerheid op onzekerheid.

Op zo'n moment heb je 1 iemand nodig die even orde op zaken stelt. Die even een pas op de plaats maakt en alles weer in perspectief plaatst. En dat gebeurt nu ook.

De minister van Justitie, Ernst Hirsch Ballin neemt de zaak uiterst serieus. Maar hij is niet voor niets een minister, en hij gaat dan ook grondig en zorgvuldig te werk. Eerst de zaak eens grondig uitzoeken en daarna verdere stappen ondernemen.

Hier volgt een brief die de minister aan de kamer heeft geschreven.

Aanleiding

In het dagblad Trouw en een uitzending van EO Netwerk op 11 maart 2008 is aandacht besteed aan interlandelijke adoptie uit China. Het beeld dat daaruit naar voren is gekomen was dat:
− kindertehuizen in China, van waaruit kinderen voor interlandelijke adoptie beschikbaar komen, betaald zouden hebben voor deze kinderen;
− adoptiekinderen door de Chinese overheid bij hun ouders zouden zijn weggehaald in het kader van de één-kind-politiek en vervolgens voor interlandelijke adoptie beschikbaar zijn gesteld;
− er niet sprake zou zijn van enkele tientallen kinderen maar van ca. 1000 kinderen die bij kinderhandel betrokken zijn.
− tevens werd gesteld dat niet uitgesloten kon worden dat een deel van deze kinderen via interlandelijke adoptie ondermeer in Nederland terecht zou zijn gekomen;

Gebaseerd op het voorgaande werd de conclusie getrokken dat de China Centre of Adoption Affairs (CCAA) de Nederlandse autoriteiten zou hebben misleid.
Naar aanleiding van deze berichtgeving heeft het lid Anker verzocht om mijn schriftelijke reactie, aan welk verzoek ik hierbij tegemoet kom.

Overwegingen naar aanleiding van de berichtgeving

Ik neem de berichtgeving uiterst serieus. Die berichtgeving roept het beeld op van een zorgwekkende situatie. Vanzelfsprekend is een situatie waarin sprake is van kinderhandel en kinderen worden afgenomen van hun ouders en voor interlandelijke adoptie beschikbaar komen, niet aanvaardbaar. Om te kunnen beoordelen of van een dergelijke situatie sprake is, zal ik de Chinese autoriteiten vragen om opheldering. Een belangrijk element bij interlandelijke adoptie is vertrouwen. Als Centrale autoriteit moet ik erop kunnen vertrouwen dat andere centrale autoriteiten hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Over dat vertrouwen mag geen twijfel bestaan. Zou dat worden aangetast, dan heeft dat onvermijdelijk consequenties voor de verdere toepassing van interlandelijke adoptie.

Anderzijds wil ik waarschuwen tegen te vergaande conclusies voordat het onderzoek is voltooid. In de uitzending van EO Netwerk heb ik een reactie van de kant van de Chinese autoriteiten, waaronder de CCAA, gemist. In contacten met de CCAA in 2006 en 2007 is juist het beeld ontstaan van een organisatie met de intentie om orde op zaken te stellen. Toen in 2005 de misstanden in Hunan werden geconstateerd, was het ook de CCAA die heeft ingegrepen en ervoor heeft gezorgd dat personen die zich aan kinderhandel schuldig maakten, werden berecht. Bovendien zijn bij mijn ministerie ook diverse voorbeelden bekend waarin de CCAA, geheel in lijn met de uitgangspunten van het Haags Adoptieverdrag, kinderen heeft teruggeplaatst bij eigen ouders, of geplaatst bij grootouders en pleegouders.
Deze nuancering, gevoegd bij het feit dat de CCAA nog zeer recent heeft uitgedragen dat zich sinds 2006 geen nieuwe negatieve ontwikkelingen hebben voorgedaan, doet mij concluderen dat eerst de CCAA de gelegenheid moet worden geboden op de indringende vragen die de uitzending oproept te reageren. Op dit moment zie ik daarom geen aanleiding drastische maatregelen te treffen. Zou ik dat wel doen, dan moet ik, wanneer blijkt dat de berichtgeving niet juist is, ernstig rekening houden met de mogelijkheid dat China van zijn kant problemen heeft met voortzetting van de interlandelijke adoptie.

Aanpak

Gelet op de noodzaak opheldering te verkrijgen zal ik als eerste de Chinese autoriteiten benaderen. Ik wil dat doen door het Ministry of Civil Affairs, dat onder andere verantwoordelijk is voor het CCAA, om opheldering te vragen. Hiermee benadruk ik de ernst van de kwestie en zijn er waarborgen dat met enige distantie naar deze kwestie kan worden gekeken.
Tegelijkertijd stel ik mij voor dat op korte termijn op hoog ambtelijk niveau
een bezoek wordt gebracht aan China teneinde in overleg met de CCAA te bezien welke mogelijkheden er zijn om op korte termijn aanvullende waarborgen te verkrijgen dat de kinderen die voor adoptie door Nederlandse gezinnen worden voorgesteld, geheel conform het Haags Adoptieverdrag voor adoptie beschikbaar zijn gesteld.

Tenslotte wil ik ingevolge mijn al eerdere aangekondigde voornemen tot intensivering van de internationale samenwerking, tevens de Centrale Autoriteiten van de andere landen die kinderen uit China voor adoptie opnemen, betrekken bij mijn hiervoor geschetste aanpak.

Zoals u zult begrijpen zal het uitvoeren van deze activiteiten enige tijd vergen. Ik streef ernaar uw Kamer voor 1 mei 2008 nader te informeren.

De Minister van Justitie,

Wat ook niet helpt...

Natuurlijk zoek je wat troost tijdens al deze perikelen. Dat hebben wij ook gedaan.

Dus hebben we gisteren een half dagje vrij genomen om wat bij te tanken. Even iets anders, iets leuks.

Dus zijn we naar een audiozaak gegaan om een aankoop te doen die al langer op stapel stond. Een mooie subwoofer, zodat we nu nog meer kunnen genieten van het geluid bij een mooie film.

Zo eentje die de ramen laat trillen, maar ook een diepere dimensie geeft aan de muziek, zodat we lekker kunnen genieten van onze cd's.

Dan kan ik fijn van die afreageer films kijken met veel geweld en ontploffingen...

Daarnaast hebben we een flinke pot slagroom gekocht, volle melk en eieren. Dat hebben we in onze ijsmachine gekieperd. Een 40 minuten laten draaien, zodat we uiteindelijk een flinke kom vol vers roomijs hadden. Een flinke bak per persoon!

Ter versiering een chocolaatje erop en lepelen maar...en lepelen maar...en lepelen maar. Totdat ALLES op was.

Maar ja, we weten het allemaal he, zoiets lost niks op. Je voelt je er even fijn door, maar de situatie blijft hetzelfde.

Of ja, we hebben er zelfs even een probleem bijgekregen...flinke buikpijn van al dat ijs!!

:-)

Maar lekker was het wel...

Netwerk uitzending, vervolg

Ten eerste heel erg bedankt voor de reacties en het medeleven van iedereen. We beseffen allemaal dat er een moeilijke en onzekere periode gaat aanbreken, dus het is goed om elkaar te steunen in deze situatie.

Ik heb nog geprobeerd om de Netwerkuitzending opnieuw te kijken, maar ik kan geen directe link meer vinden. Het programma zou op deze link te zien zijn, maar ik zie niets. Misschien dat iemand anders een betere link heeft?

Later op de avond heeft het programma Pauw en Witteman ook aandacht besteed aan het verhaal. Klik op deze link om de uitzending te bekijken. Ik raad jullie aan om deze uitzending te bekijken, de voorzitster van Meiling legt daar genuanceerd en duidelijk uit wat ze ervan vindt en hoe het nu verder gaat.

Het is gewoon duidelijk dat alles goed moet worden uitgezocht en dat er een grote kans is dat in de tussentijd de adopties uit China kunnen worden stopgezet, met alle gevolgen van dien.

Toch blijf ik twijfels hebben bij de reportage van Netwerk. Het blijft de media, en ik ben nog steeds niet vergeten hoe graag zij adoptie met veel spektakel afkraken. En daarbij komt ook nog de extra aandacht op alle soorten van misstanden in China door de komende Olympische Spelen.

Dus zet ik kritische kanttekeningen bij de reportage. Hoe 'groot' is hun nieuws? Is het representatief voor de actuele situatie? Is het oud nieuws wat ze brengen? Of zijn er nog steeds gevallen van kinderhandel in China, niet alleen in Hunan maar ook daarbuiten? Waarom zeggen ze niets over de maatregelen die China heeft genomen naar aanleiding van dat schandaal. Dat Hunan een half jaar is uitgesloten van adoptie om orde op zaken te stellen?

Maar de twee brieven (brief 1 en brief 2) die Netwerk op hun site hebben staan, suggereren wel dat er ook nu nog gevallen van kinderhandel in relatie met internationale adoptie plaatsvinden. Dus zou het dan toch nog gebeuren?

Ik vind het verstandig van onze minister van Justitie dat hij eerst informatie gaat inwinnen in China. Zoiets heb ik altijd hoog in het vaandel gehad, betrek ALLE partijen bij de informatievergaring en baseer je oordeel daarop. En niet op 1 reportage, op 1 kant van het verhaal.

Maar goed, ik ben niet blind. Ik sluit mijn ogen niet voor de praktijken van de een kind politiek in China. En dat regeringsinstanties kinderen wegnemen uit gezinnen, omdat zij niet hebben voldaan aan de regels van de 1 kind politiek, ook dat is niet nieuw voor iedereen.

Maar WEL dat die kinderen in het buitenlandse adoptietraject verdwijnen. Dat is heel andere koek. En dat moet zeker tot op de bodem worden uitgezocht. En zo aan alle reacties te zien, gaat dat ook gebeuren.

Ik zou het mezelf nooit kunnen vergeven, om er ooit achter te komen dat ons kind geheel onterecht bij ons is gekomen. Dat is niet onze bedoeling! We willen graag een gezin zijn, en we kiezen voor adoptie, omdat er kinderen zijn waarvoor wij een laatste redmiddel kunnen zijn, omdat zij anders geen leven of toekomst meer hebben.

Op deze manier, zijn wij geen 'laatste redmiddel' meer.

Hoe nu verder?

We wachten maar eerst af. Eens kijken hoe de bal gaat rollen. Eind deze week komt er meer duidelijkheid over deze kwestie.

Alle vergunninghouders gaan met elkaar in overleg met het ministerie van Justitie. De minister zal eind deze week een brief naar de Tweede Kamer sturen met meer uitleg en toelichting. Van daar uit zal men weer verdere stappen ondernemen.

Daar wachten wij ook op. Maar ondertussen zullen we het er nog wel verder over hebben. Wat voor stappen kunnen WIJ nemen? Dat bespreken we prive en uiteindelijk komt het nog wel op deze weblog.

Tot die tijd wachten we maar weer af...dat doen we tenslotte al zes en een half jaar...

?

Ik heb een tijdje over de titel van dit stukje zitten denken.

'Heftig.', 'Verschrikkelijk.','Een droom in duigen.','Ongemakkelijke waarheid.','Belazerd.','Oude koeien.','Stop adopties uit China.'?

Ga zo maar door.

Het gaat om de uitzending van Netwerk. Dat hebben we net samen zitten kijken. Na afloop staarden we naar het scherm...tja. Wat nu? We hebben al veel moeten slikken de afgelopen tijd, maar dit stuk kan wel eens te groot zijn om te slikken. Dat overleven we niet.

Waar gaat het over?

Twee dingen.

Het 1 kind beleid van China neemt kinderen weg van families en zet deze in tehuizen. Deze kinderen zijn 'onwettig', ouders niet getrouwd, geen vergunning, noem maar op. De ouders moeten een boete betalen, die ze onmogelijk kunnen opbrengen. Na lang sparen hebben ze het geld bij elkaar, en dan blijkt hun kind al weg te zijn naar het buitenland. Ze hebben geen mogelijkheden meer om hun kind te zien, nooit meer.

En de adoptieouders gaan ervan uit dat hun kind te vondeling is gelegd...

En dan de handel. Kinderhandel. Eerst dacht ik nog dat er weer oude koeien uit de sloot werden gehaald. Weer dat Hunan schandaal. Het is me ook niet duidelijk of het in deze reportage nu alleen dat gebied betreft, of heel China. Kinderen worden verkocht aan tehuizen voor een paar honderd euro, tehuizen passen de papieren aan en stappen naar het politiebureau om te vertellen dat ze een 'vondeling' hebben. De officiële papieren worden gemaakt en het kind wordt ter adoptie aangeboden aan het buitenland, tegen een flink bedrag.

En de adoptieouders gaan ervan uit dat hun kind te vondeling is gelegd...

Wat zegt Netwerk? Het schandaal is groter. Het betreft heel veel kinderen, niet die paar kinderen waar China het over heeft. Nee, duizend kinderen. Duizend!!

Tot drie keer toe hebben de Nederlandse autoriteiten informatie gewonnen bij China, tot drie keer toe heeft China gezegd dat er niks aan de hand was. Alles is geregeld, de mensen zijn gearresteerd, het betreft een handjevol kinderen, zo, klaar, ga maar weer naar huis.

Willen wij zo ouder worden? Willen we een kind, waarvan er misschien in China ouders zijn, die radeloos zijn, en zich afvragen waar hun gewenste, geliefde zoon of dochter is? Wat voor zekerheid heb je, dat je kind echt een vondeling is? Geen!

Maar het is me niet helemaal duidelijk...

Betreft dit nu heel China? Of alleen de provincies, of de tehuizen die in de reportage worden genoemd?

Gevolgen
Wat voor gevolgen gaat dit hebben? Dat er iets gaat gebeuren, dat is wel zeker:

Reactie van Wereldkinderen:
Ina Hut van Wereldkinderen wil dat Justitie de zaak tot op de bodem uitzoekt. “Als blijkt dat de CCAA ons daarover niet goed heeft geïnformeerd dan zouden we, naar mijn gevoel, moeten stoppen. We moeten er van op aan kunnen dat we werken met een betrouwbare autoriteit. Als China niet betrouwbaar is, kunnen we daar niet mee werken”, zegt Hut in Netwerk.

Gaat China dicht? Als adoptiekanaal? Tijdelijk? Voorgoed?

Meiling reageert:
De belangen van het adoptiekind vragen echter dat de in Netwerk getoonde praktijken nader onderzocht worden. Meiling heeft daarom aan het Ministerie van Justitie om een onderhoud gevraagd om te bezien hoe in deze moet worden gehandeld. Gelet op de internationale context waarbinnen de adopties vanuit China spelen zal Meiling deze kwestie ook bij de Europese organisatie van adoptiebemiddelaars (Euradopt) aan de orde stellen.

Meiling heeft geleerd van het India-schandaal en is erg zorgvuldig en voorzichtig. Dit wordt breed aangepakt, en komt in de Europese molen terecht...

Deze reportage van Netwerk is een flinke steen in een vijver. Eerst een flinke plons, en daarna zie je kringen in het water. Die worden steeds groter en groter en gaan verder en verder. De vraag is, of het water over de rand slaat, of weer rustig wordt.

Ongeacht of het oude koeien zijn, ongeacht of het heel China of een stukje van China betreft, ongeacht of het een uitzondering of de meerderheid is, ongeacht hoe verschrikkelijk het is voor de kinderen, hun ouders, de reeds geadopteerde kinderen, hun adoptieouders, er is een slapende draak wakker gemaakt.

De regering gaat zich ermee bemoeien. De ChristenUnie wil een spoeddebat met de minister van Justitie en vindt dat alle adopties uit China moeten worden gestopt.

Ook andere parlementariërs pleiten voor een al dan niet tijdelijke opschorting van adopties uit China.

Dat is nogal wat!

Onze gedachten
Onze gedachten vliegen van links naar rechts, van boven naar beneden. Gekleurd door emotie, misschien wat kort door de bocht. Ongenuanceerd. Twijfel. Boosheid. Verdriet. Veel verdriet. En onzekerheid...

Dit gaat gevolgen hebben. Dit is niet weer zo'n zoveelste negatief bericht. Er zullen dingen gaan gebeuren...maar wat?

Of zal het toch weer doodbloeden? Komt hierna gewoon weer Wilders in het nieuws en horen we er niks meer van?

Maar dan nog, duidelijk is, dat China ons niet serieus neemt als adoptieouders. We worden voor de gek gehouden, net zoals ze al jaren hun eigen volk voor de gek houden. Hoe zeg je dat ook alweer? Pappen en nathouden, alles om de goede orde te bewaren.

En wat als Nederland straks op hoge poten naar China vertrekt om maatregelen te eisen? Wat doet China wanneer ze door zo'n klein pieplandje terecht wordt gewezen? Zal het gezichtsverlies accepteren? Of doen ze wat ze al vaker hebben gedaan. Zorgen dat ze er geen last meer van hebben, ergo: Nederland kan voortaan fluiten naar hun Chinese adoptiekinderen?

Wat nu als China als adoptiekanaal wordt opgeschort? Moeten we dan langer wachten? Nog maar een jaar? Of meer? Of krijgen we ons geld terug van Wereldkinderen?

Wie geeft wat om dat geld? Dat is niet belangrijk. Onze droom valt dan in duigen. Weg toekomstdroom, weg pappa en mamma. Kinderkamer te koop op Marktplaats. Toch maar IVF dan? Principes overboord? Of accepteren dat het zo moet zijn dan? Of misschien een ander land? Of? Of? Of wat?

Wat nu met al die mensen die een kind uit die provincie hebben? Uit die bewuste periode? Man! De onzekerheid! Hoe vertel je dat later aan je kinderen?! Zullen de papieren kloppen? Gek zou ik ervan worden.

En andere mensen om ons heen, die zo uitkijken naar dat lichtpuntje wat komen gaat, een kinderwens vervuld, na allerlei ellende iets positiefs, en dan dit!

En tenslotte, ja, die Chinese kinderen, en hun ouders. Verkocht, gestolen, weggehaald. Al die bergen verdriet, ellende. Die onmacht, het onrecht, zoiets KAN gewoon niet, MAG gewoon niet! Daar moet echt wel iets aan gedaan worden. Maar wat? En hoe? En door wie?

Pfff..

Leeg. Even nonstop doorgetypt. Maar nog steeds het gevoel dat ik nog maar een fractie heb gezegd wat ik wilde. Dat machteloze gevoel. Die onzekerheid. Wat moeten we ermee? Wat kunnen we ermee?

Misschien eerst maar eens wat slapen. De boel laten bezinken. Dit is een eerste rauwe reactie, morgen zien we het misschien weer anders. Of is er wat meer bekend. Eens kijken of Wereldkinderen een brief gaat sturen. De Rode Draad checken, kijken wat andere mensen ervan vinden...

Goed.
Welterusten...

Hier nog wat extra info:
Trailer reportage
Meer beeldmateriaal
Chinese adoptiekinderen afgepakt van ouders met meer informatie van Netwerk
Nu.nl: Nederland wil uitleg van China over adopties
Trouw: ChristenUnie: schort adoptie uit China op
Trouw: Weer ophef rond adoptie uit China
Trouw: Hirsch Ballin vraagt China opheldering over adoptie

Vervolg 1 kind beleid en TV Tip

Zei ik de vorige keer nog dat China hoogst waarschijnlijk het 1 kind beleid op de schop gaat nemen, lees ik nu weer dat dat niet zo is!

Zhang Weiqing, de topman wat familieplanning betreft, zegt dat het huidige 1 kind beleid nog zeker 10 jaar zal worden gehandhaafd, aangezien er momenteel een babyboom wordt verwacht. Nog meer kinderen erbij zou kunnen leiden tot een ongewenste bevolkingsexplosie.

Zo zegt men -A-, het volgende moment is dat -B-. Verwarrende berichten in de media dus.

Over media gesproken, het is alweer een tijdje stil rond adoptie. Geen negatieve berichten of spectaculaire schandalen uit adoptieland. Het programma Netwerk had waarschijnlijk hetzelfde idee en besloot zelf op onderzoek uit te gaan.

Daarom de volgende TV tip

Vanavond, 11 maart 2008 op Nederland 2: 20:25
Netwerk

Zijn er echt geen verhandelde Chinese kinderen via adoptie in Nederland terechtgekomen? De Chinese autoriteiten beweerden dat in elk geval wel, toen een groot kindersmokkelschandaal in de Chinese provincie Hunan onthuld werd. Ook Nederlandse adoptieorganisaties adopteerden kinderen uit kindertehuizen die bij het schandaal betrokken waren. Maar na de geruststellende woorden van China aan het Ministerie van Justitie blijft Nederland kinderen uit China adopteren. Netwerk deed de afgelopen maanden onderzoek naar adoptie van kinderen uit China.

Ik ben benieuwd wat er verteld gaat worden. Volgens een aantal mensen die hebben meegewerkt aan de reportage kan de inhoud van deze documentaire als uiterst schokkend kan worden ervaren.

Kijken dus!

Goed nieuws...toch?

China gaat het 1 kind beleid aanpakken.

De boel zal zeker niet worden opgeheven, omdat men dan bang is voor een gigantische bevolkingsexplosie, maar er zijn dus wel geluiden vanuit de officiële instanties om het beleid onder de loep te nemen en uiteindelijk te veranderen.

De voornaamste reden is de toekomstige vergrijzing van de bevolking. Er zijn meer jonge mensen nodig die straks voor de ouderen moeten gaan zorgen. De huidige Chinese bevolking kan dat niet opbrengen. De regels zullen versoepeld moeten worden.

Wat zal dat betekenen? Wu Jianmin, de woordvoerder van Bevolking en Gezinsplanning kan en wil nog geen planning of details geven.

Maar wanneer je een beetje terug in de tijd kijkt, dan zullen er vast wel minder beperkingen komen. Meer uitzonderingen waarbij de mensen meer kinderen mogen hebben. Misschien dat sommige boetes worden opgeheven. Wie weet.

Waar het om gaat, dit kan goed nieuws zijn voor al die kinderen die anders ongewenst zijn of waar de ouders het geld niet kunnen opbrengen, met alle gevolgen van dien. Er zullen meer kinderen komen, en deze zijn ook meer welkom. Lijkt me.

Wat zal dit betekenen voor het aantal te vondeling gelegde kinderen? Zal het aantal kinderen in tehuizen hierdoor ook gaan dalen?

Dat lijkt wel zo. Lees het artikel van Brian Stuy over het aantal kinderen in tehuizen. Aan de hand van de aantallen finding-ads in de krant en zijn contacten met de vele tehuizen in China, constateert Brian een flinke daling. Gemiddeld zo'n 22% minder kinderen vergeleken met 2006.

Met als reden onder andere de toegenomen binnenlandse adoptie en de gestegen welvaart in de diverse provincies, een rijkere middenklasse, die meerdere kinderen kunnen betalen. Duidelijk te zien door scherpe dalingen in provincies waar er meer economische voorspoed is, vergeleken met puur agrarische (armere) provincies, waar de daling minder is.

Dat is ook goed nieuws. Meer en meer Chinese kinderen vinden een gezin in het eigen land, dat is stukken beter dan interlandelijke adoptie.

Interlandelijke adoptie is tenslotte een allerlaatste redmiddel, wanneer niets anders meer mogelijk is, geen mogelijkheden meer voor het kind, DAN zijn WIJ pas aan de beurt.

Het is dus goed nieuws, dat er meer mogelijkheden zijn voor de kinderen in China. Veel meer kansen voor hen, voordat ze ter adoptie worden aangeboden in het buitenland. En zo hoort het ook te zijn.

Goed nieuws.

Zo voelt het ook...maar toch ook weer niet...
Goed nieuws voor China, maar wat gaat het voor ons betekenen?

Dubbele gevoelens....

CCAA update maart

Gelukkig nieuwjaar! Veel geluk in het nieuwe jaar 2006. Dat het maar voorspoedig mag verlopen allemaal! Het is zover, 2005 is voorbij!

Het CCAA heeft goed gewerkt deze maand en hebben iets boven het gemiddelde afgehandeld. Het jaar 2005 is afgesloten en ze hebben nu 4 januari 2006 bereikt.

Dat valt niet tegen, we hadden wat minder verwacht, dus dit is lekker nieuws.

Aantal dagen aan dossiers die gematched zijn

Acht dagen afgehandeld, terwijl er wat vrije dagen van het Lentefeest tussen zitten, waarbij het CCAA dus niet heeft kunnen werken. Maar wanneer je wat nauwkeuriger kijkt, dan hebben ze wel iets harder gewerkt, maar niet veel. De periode 27 december 2005 - 4 januari 2006 heeft maar 6 werkdagen waar dossiers konden worden ingestuurd. En dat ligt net boven het gemiddelde van 5,5 dag matching per maand.

Kortom, we rekenen ons niet rijk!

We hebben nu zo'n 62 procent van onze weg afgelegd, nog maar 126 dagen te gaan.

Volgens mijn berekeningen zouden we iets zijn opgeschoven richting eind december 2009. Maar de komende tijd staat ons nog heel wat te wachten, de maanden die nog gematched moeten worden zijn hele zware, dus ik hou het nog steeds op begin 2010 voor ons.

Maar hoe dan ook, 2005 is achter de rug!!! En dat is weer een mijlpaal bereikt!!

Nu maar wachten wat de volgende maand ons gaat brengen...