The children of Huang Shi

Aan het begin van deze maand werd de invasie op de stranden van Normandie herdacht. Maar liefst 65 jaar geleden alweer, op 6 juni werden we weer herinnerd aan de ellende van de Tweede Wereldoorlog.

Er zijn al heel wat films gemaakt met de Tweede Wereldoorlog als thema. Kijk maar naar de klassieker Saving Private Ryan, of de nog oudere klassieker, The Longest Day. En nog veel meer films.

Maar wat me nu pas is opgevallen, al deze films gaan vooral over de oorlog in Europa, iedereen in gevecht tegen de Duitsers. Maar we hebben het over een WERELD oorlog. Dus is er ook flink gevochten op andere plaatsen dan alleen Europa. En zijn niet alleen de Duitsers de ' slechterikken' .

Deze film ' The Children of Huang Shi' laat een andere kant van de oorlog zien. De oorlog met de Japanners als agressor in China. Een kant van de Tweede Wereldoorlog, waar ik eigenlijk helemaal niets van afweet!

De film gaat over over een Britse journalist, George Hogg. Hij is samen met een collega in China, om verslag uit te brengen van de Japanse invasie, en slaagt erin om in de stad Nanjing te komen, dat was toen de hoofdstad van China. Daar is hij getuige van een slachting door de Japanners.

Hij wordt gepakt door de Japanners, maar kan gelukkig ontsnappen, dankzij Chen, een verzetsstrijder. Met behulp van een Australische verpleegster, Lee, reist hij verder naar het platteland, het dorp Huang Shi. Hier komt hij in een oud en vervallen weeshuis terecht, waar een flink aantal verwaarloosde kinderen huizen. Met moeite en doorzettingsvermogen leert hij het vertrouwen te winnen van de kinderen en knapt hij alles flink op.

Echter, de Japanners rukken op en ook het nationale Chinese leger ziet wel iets in de kinderen om ze te ronselen. Daarom besluit Hogg om samen met de kinderen een veilige haven te zoeken, aan de andere kant van China. Wat volgt is een barre en lange voettocht van meer dan duizend kilometer, dwars door de bergen, op weg naar Shandan.

Dit is een speciale film. Niet alleen dankzij de prachtige mooie beelden van China, momenten waarop ik weer de kriebels kreeg om zo snel mogelijk weer naar het land toe te willen gaan! Ook niet door het samenspel van George Hogg en mevrouw Wang. Deze dame, een bijrol in de film, was een echte regeltante en kon alles leveren wat men maar nodig had. Deze actrice vond ik eigenlijk de beste van de film, er heerste continue een onderhuids verlangen tussen haar en Hogg. Je voelde gewoon de emoties, heel knap!

Nee, wat deze film zo speciaal maakt, is dat dit een waargebeurd verhaal is. George Hogg is geen fictief persoon, en ook de kinderen in het weeshuis zijn allemaal echt bestaande mensen. Sterker nog, aan het eind van de film, zie je nog een aantal levende weeskinderen uit die periode aan het woord, nu als oude mannetjes, vol lof over de daden van George Hogg.

Een aanrader deze film!

Natuurlijk is het wel een Hollywood versie van het verhaal. Er zal vast wel het een en ander zijn geromantiseerd. Of wat afgezwakt. We zien de Japanners een slachting verrichten in Nanjing. Maar wat ik dan hierover heb gelezen op het internet, dan zijn hun daden niet in beelden te bevatten!

Deze slachting duurde van begin december 1937 tot begin februari 1938. Men schat dat er in die tijd zo'n 300.000 mensen zijn vermoord! Mannen, vrouwen en kinderen. Verkrachtingen van kinderen tot bejaarden, onthoofdingen, martelingen. Mensen werden gebruikt voor banjonetoefeningen. Ga zo maar door. Echt verschrikkelijk. Nog veel meer verschrikkingen zijn te lezen op wikipedia. Ik vind ze te erg om hier op te schrijven.

Ineens begrijp ik waarom de Chinezen en Japanners niet zo goed met elkaar kunnen opschieten.

Mochten er ooit nog films gemaakt worden over de Tweede Wereldoorlog, gericht op wat er in het verre Azie gebeurde, dan zal de slachting van Nanking vast een onderwerp kunnen worden. Of ik die film dan ga kijken, dat weet ik nog niet zo.

Maar laat dit je niet weerhouden om The Children of Huang Shi te bekijken!